Mijn hart ligt in Italië, maar met Spanje – en dan met name de eilanden – heb ik een soort haat/liefde verhouding. Goed eten en drinken, fijn shoppen en de mensen zijn vriendelijk en nemen het me niet kwalijk als ik er een ‘buon giorno’ doorheen gooi in plaats van ‘buenas dias’. Maar mijn grootste vrees zijn die grote bruine kruipers: kakkerlakken. Voor mij de voornaamste reden om enkel in de winter naar Spanje te reizen, omdat ik dan de illusie heb dat er toch minder op straat liggen dan in de zomer. Hoewel ook dat niet gegarandeerd ‘Steefproof’ is.
Je moet weten dat ik nooit zelf een vakantie regel en boek, dat doet mijn persoonlijk reisadviseur en ik vind het heerlijk. Geen prijsvergelijken, geen zorgen; alles wordt voor me geregeld. Toch waagde ik me er ooit aan om zelf iets te boeken naar Gran Canaria. Toen vrienden vroegen of we meegingen, kopieerde ik blind van vertrouwen simpelweg hun boeking. Maar na die vakantie wist ik zeker dat ik nooit meer iets zou boeken, zonder mijn reisadviseur te raadplegen.
Na weer een heerlijke dag met veel zon, zee, strand en sangria kwamen we terug op onze hotelkamer. De balkondeur stond nog open, wat ik ietwat vreemd vond. Onze kamer bevond zich op de eerste etage en we keken uit over het zwembad, dat omringd werd door palmbomen. Nadat ik mijn zoon naar bed had gebracht, zat ik nog even te lezen. Tot ik vanuit mijn ooghoek ineens iets zag kruipen. Een spin, dacht ik eerst nog naïef. Maar toen ik goed keek, zag ik mijn ergste nachtmerrie waarheid worden: een kakkerlak op de kamer! En niet één, maar twee! Hysterisch belde ik de receptie en de klusjesman kwam aangesjokt met een spuitbus: “You keep, you relax” en hij ging weer weg. Later werd me verteld dat kakkerlakken blijkbaar kunnen vliegen en vaak in palmbomen zitten. Je begrijpt dat ik de rest van die vakantie geen oog meer dicht heb gedaan en nooit meer op de foto ga onder een palmboom.
Stefanie Hollanders – van Oostrum
YUFE Officemanager