In opdracht van de faculteit Health, Medicine and Life sciences (FHML) startte een extern integriteitsbureau een jaar geleden een onderzoek naar de hoogleraar, dit na meldingen over seksueel grensoverschrijdend gedrag. Met 17 betrokkenen werd gesproken, ook met de prof zelf. De man was van 2018 tot 2023 een zogeheten profileringshoogleraar. Dat is een functie voor een universitair hoofddocent die in het kader van carrièrebeleid hogerop mag. Ook was hij twee jaar lang lid van het faculteitsbestuur van de FHML.
Voor de Universiteit Maastricht waren de uitkomsten van het onderzoek reden om een ontslagprocedure te starten. Eind september kwam het tot een rechtszaak en vorige week werd de beschikking van de rechtbank gepubliceerd. In de uitspraak worden een aantal voorbeelden van wangedrag genoemd: een dronken masterstudent die hij mee naar huis nam (die daar vervolgens overnachtte), het zoenen van een andere student, het zoenen van twee ondergeschikte medewerkers, het aanraken van de borsten van een van hen. Dit alles speelde zich af in 2018. Drie jaar daarvoor hield hij bij hem thuis een feestje met veel drank waarbij hij meerdere gasten (studenten) aanbood bij hem te blijven slapen. Later, in 2020 startte hij een langdurige seksuele relatie met een van zijn promovendi. Het beeld dat in de beschikking wordt geschetst, komt in grote lijnen overeen met wat vier betrokkenen al voor de zomer aan Observant vertelden: ongevraagd zoenen, opdringerig gedrag, intimidatie en machtsmisbruik.
Er is geen sprake van een eenmalig voorval, meent de rechter, maar van "een patroon van serieus ongewenst gedrag". Daarbij had hij zich volgens haar bewust moeten zijn van de afhankelijkheidspositie waarin studenten, promovendi en postdocs zich bevinden ten opzichte van een docent of leidinggevende. Ook verwijt de rechter hem een ernstig gebrek aan zelfreflectie: hij had moeten nadenken over de gevolgen van zijn gedrag voor de betrokkenen. Bovendien maakt ze korte metten met ‘de stelling’ van de prof dat niet hij, maar ‘de ander’ het initiatief nam tot zoenen of een relatie. Dat hij “dit met droge ogen volhoudt”, noemt de rechter “een miskenning van zijn eigen verantwoordelijkheid, de machtsstructuur, de voorbeeldfunctie die hij had”. Dat de man daarbij meent dat een verhouding tussen een hoogleraar en een ondergeschikte vaker voorkomt, kan volgens de rechter niet als excuus dienen.