De integratie moest geen ellenlang traject worden, liet UM-bestuursvoorzitter Rianne Letschert zich de afgelopen tijd meermaals ontvallen. Een jaar geleden startte de verkenningsfase na de mededeling dat het MUMC+ en de UM een ‘huwelijk’ gaan sluiten. En hoewel Letschert nog steeds de vaart erin wil houden, valt tijdens het online gesprek ook meermaals het woord “zorgvuldigheid”. De intensievere bemoeienis van de medezeggenschap na de zomer, van de universiteitsraad, maar ook onder andere het stafconvent van het ziekenhuis, zal tijd kosten. En als zij dat nodig hebben, dan zij dat zo, zeggen Mertens en Letschert. Het is té belangrijk, de gevolgen zijn te groot om het er doorheen te jagen.
Ritssluiting
Het afgelopen jaar gingen allerlei werkgroepen aan de slag met verschillende thema’s, zoals strategie en financiën, want hoe ‘financieel gezond’ zijn beide instellingen? “Gezond, heel robuust”, zegt Mertens, “maar we hebben gemerkt dat beide heel anders om gaan met zaken. We zijn anders georganiseerd.” Daarin zullen ze zich dus nog meer moeten vinden. En wat is de uitkomst van de werkgroep governance? Wie is straks de baas van een organisatie van negenduizend werknemers met meer dan 25 duizend studenten en een heleboel patiënten?
Duidelijk wordt dat men een jaar geleden koerste op één rechtspersoon (met allerlei gevolgen, want daarvoor zou de Wet Hoger Onderwijs moeten worden aangepast). “Maar dan spenderen we zoveel energie aan zaken in Den Haag”, aldus Mertens, “dat hoeft niet, omdat het anders kan”. Een structuur met twee rechtspersonen ligt meer voor de hand. Wel komt er één bestuur dat “strategisch en financieel kan sturen”. De voorgestelde vorm geeft bovendien “een bepaalde zekerheid”, zegt Letschert. “Stel dat het mis gaat in de toekomst, dan kun je de ritssluiting makkelijk losritsen.”
Huis
Hoe nu verder? Vanaf september zullen Mertens en Letschert cum suis nog nauwer optrekken. Ook in Randwyck zal de band inniger (moeten) worden tussen het faculteitsbestuur van Health, Medicine and Life Sciences en de top van het ziekenhuis. Die twee zijn nu te veel gescheiden, meent Mertens, “dat wil je niet meer. Je wilt beide integreren en leiding geven aan het huis”, refererend aan een geïntegreerd UMC.
Wat de toekomst betreft is er “veel energie en vertrouwen”, zegt Mertens, waarbij Letschert herhaalt wat ze eerder beloofde: nee, aan de academische vrijheid wordt niet getornd. En nee, de UM wordt geen gezondheidsuniversiteit ondanks een gezamenlijke focus op gezondheidsgerelateerde thema’s. Wie volop bezig is met circulariteit of Europa kan dat gewoon blijven doen. En de angst dat twee verschillende culturen niet samengaan? Het ziekenhuis is immers veel hiërarchischer, een 24-uurs bedrijf met een veel minder open cultuur. Ook nu komt Letschert terug op wat ze eerder in een interview met Observant zei: “Er zijn verschillen, daar sluiten we onze ogen niet voor, maar die hebben we ook binnen de universiteit, faculteiten, afdelingen. Tegelijkertijd zorgen die verschillen misschien voor een andere kijk op vraagstukken.”