Ik wilde altijd al een bètastudie volgen. Absoluut niet! Ik was dat kunstzinnige meisje dat al haar vrije tijd aan tekenen en schilderen besteedde. Ken je de film Dead Poets Society? Daarin speelt Robin Williams een leraar die zijn leerlingen vertelt dat je kunst maakt voor je ziel, terwijl je iets als geneeskunde of rechten doet om later geld te verdienen: het vervult je niet. Dat vond ik als tiener ook, dus het leek een offer om de kunst op te geven voor een studierichting met betere carrièremogelijkheden. Ik dramatiseerde dat, maar ben steeds meer gaan inzien dat kunst en wetenschap niet de tegenstelden zijn die we er vaak van maken. Ook in de harde wetenschap kan ik mijn creativiteit kwijt. Als ik het laboratorium instap voor een proef, weet ik niet wat er gaat gebeuren. Er zijn zoveel variabelen bij betrokken, dat maakt het interessant, geeft ruimte voor interpretatie. Ik heb zeker geen spijt van mijn keuze.
"Ik kan er slecht tegen als mensen niet willen leren; dat ze je dingen vragen die ze zelf eenvoudig hadden kunnen opzoeken"
Ambitie hebben is goed. Ik word blij van dingen goed doen, wil een succesvolle wetenschapper worden, mijn eigen onderzoeksgroep leiden en op mijn eigen voorwaarden kunnen werken. Ik heb nooit veel cadeau gekregen, dus als ik een kans krijg, wil ik die pakken. Toen ik net studeerde, was ik bang om dingen te missen en greep ik alles aan. Daarin ben ik wel selectiever geworden, voor mijn eigen geestelijk welzijn en om de dingen díe ik doe, ook echt goed te kunnen doen. Zoals mijn politieke werk – ik ben naast raadslid bij FHML nu ook voorzitter van Novum, mijn partij. Dat betekent meer werk, maar de tijd is ‘flexibel’ als je druk bent: je moet de dingen sneller doen, wordt efficiënter. In mijn eerste jaar studeerde ik alleen maar. Dat duurde en duurde; nu kost het me relatief weinig tijd. Ik weet precies wat ik moet doen om goed voorbereid in een onderwijsgroep te verschijnen.
Het ergste dat mij in Nederland is overkomen is… waterpokken. Ik was net vanuit Tsjechië naar Maastricht verhuisd, werd op een dag wakker met een gezicht vol rode vlekken en moest twee weken in quarantaine. Het is eng om ineens niet meer voor jezelf te kunnen zorgen. Dat was in mijn eerste jaar hier, dus ook de eerste keer dat mijn ouders niet in de buurt waren. Gelukkig is mijn vriend hier. We wilden allebei in Nederland studeren en Maastricht was voor ons beiden de beste optie. Onze kamers liggen naast elkaar en hij had al waterpokken gehad, dus kon hij voor me zorgen.
"Ik wil een huis kopen voor mijn ouders dicht in de buurt waar ik later ga wonen. Ze zijn alles voor me"
Wat vinden je vrienden niet leuk aan je? Ik discussieer graag met mensen over wat ze doen, wil weten waarom en hou van confrontaties. En ik heb de neiging als ik iets niet weet, meteen mijn telefoon te pakken om het op te zoeken. Ik moet de feiten kennen en wel meteen, vind het moeilijk te geloven dat dat voor anderen geen tweede natuur is. Ik kan er slecht tegen als mensen niet willen leren; dat ze je dingen vragen die ze zelf eenvoudig hadden kunnen opzoeken – ‘Hoe voeg je een kolom toe in Excel?’ – en dan uren gaan zitten wachten tot je antwoordt. We hebben toch allemaal toegang tot internet? Hoe bestaat het dat je dat niet zelf even uitgezocht hebt? Hoelang ik dan per dag op mijn telefoon zit? [Lachend] Wacht, ik zoek het op… zo’n vier uur per dag, het meest op WhatsApp en Facetime, ik videobel veel met mijn ouders.
"Carnaval is echt geweldig. Ik had er nog nooit van gehoord, maar doe ieder jaar mee"
Mooi aan Nederland. Dat iedere provincie zijn eigen cultuur heeft bewaard. Maar als er dan gevoetbald wordt, draagt iedereen oranje en vallen de grenzen tussen mensen weg. [Lacht] Ik vind dat echt geweldig. Net als carnaval! Ik was verbaasd om hele families, van grootouders tot kleinkinderen, in dezelfde stijl verkleed te zien. Ik had nog nooit van dat feest gehoord, maar doe ieder jaar mee.
Bovenaan mijn bucketlist staat… een vliegbrevet halen. [Lachend] Ik heb niet eens een rijbewijs, dit zou een gave manier zijn om dat te compenseren; reizen, naar China en Zuid-Amerika, en een huis kopen voor mijn ouders in de buurt van waar ik later ga wonen. Ik hou heel veel van ze, ze zijn alles voor me. En Nederlands leren! Als ik de kans zou krijgen om betaalbare cursussen te volgen – nu zijn ze heel duur – dan zou ik dat zeker doen. Met de intentie om hier te blijven. Ik wil mijn master in Nederland doen, al weet ik nog niet precies waar.