Het is deze week 34 jaar geleden dat ik op sollicitatiegesprek kwam bij Observant. Het gesprek vond plaats in de feestzaal aan de Bouillonstraat. Ik was zenuwachtig in die grote ruimte met twee ervaren journalisten die kritische vragen niet uit de weg gingen. Maar op de terugweg in de trein naar mijn studentenstad Nijmegen, overheerste een goed gevoel. Dat bleek terecht, een paar weken later mocht ik me redacteur van Observant noemen. Ik was vast van plan om zo’n vijf jaar in Maastricht te blijven, dat leek me een mooie periode, daarna zou ik mijn heil elders zoeken.
Zoals bijna alles in het leven, liep ook dit anders dan gedacht. Deze week vier ik mijn 65ste verjaardag en ben ik (na zo’n vijf jaar redacteurschap) alweer meer dan 28 jaar hoofdredacteur. Ik ben gebleven. Vanwege de liefde, vanwege het prettig wonen in en rondom Maastricht, maar ook omdat het werk bij Observant nooit verveelt. Niet alleen heb je als journalist hier veel vrijheid, tegelijkertijd wemelt het aan een (en dus ook deze) universiteit van de boeiende onderwerpen en interessante mensen. Los daarvan: het Observant-team voelde voor mij altijd als een soort familie, een warm bad. En dat is nog steeds zo.
Kritisch genoeg?
En ja, het klopt dat niet altijd iedereen blij is met onze artikelen, zeker in het verleden waren bestuurders aan de lopende band not amused over onze berichtgeving, maar dat hoort nu eenmaal bij onafhankelijke journalistiek. Wij gaan juist twijfelen als we lof krijgen van bestuurders. Doen we iets verkeerd? Zijn we wel kritisch genoeg?
Gure herfststorm
Het wordt een bijzonder levensjaar voor mij want op 1 juni 2025 draag ik het hoofdredacteurschap over aan mijn collega Wendy Degens. In volle overtuiging. Ik vind het tijd om een stapje terug te doen en niet langer vooraan in de wind te staan, of er nu een mild lentebriesje staat of een gure herfststorm. Het lijkt me heerlijk om straks nog een tijdje vooral met artikelen bezig te zijn die ik zelf schrijf. Terug naar het ambacht.
Vol vertrouwen
Ik zet die stap ook vol vertrouwen. Mijn collega WD is niet alleen een zeer ervaren journalist die zich de kaas niet van het brood laat eten, maar ook iemand met een groot netwerk, veel gevoel voor universitaire politiek én iemand die goed ligt in het team.
Per 1 juni 2025 wisselen we van plaats. Spannend voor ons allebei. Ik heb me vast voorgenomen dat ik haar niet in de weg ga zitten. Maar mocht ik af en toe uit mijn nieuwe rol vallen, dan is de rest van de Observant-familie er om me op het rechte pad te houden.