Het gedrag van de demonstrerende pro-Palestijnse studenten “stemt treurig”, zegt woordvoerder Koen Augustijn. “Het is onacceptabel” dat een open debat over de situatie in het Midden-Oosten onmogelijk werd gemaakt. Zo’n debat had de organisatie – enkele Joodse studenten – volgens hem voor ogen met de lezing van de uitgesproken pro-Israëlische Rawan Osman. De UM gaat nu kijken of de demonstrerende studenten haar gedragscode schonden “en of er aanknopingspunten zijn om aangifte te doen”.
Volgens de demonstranten verspreidt Osman “zionistische propaganda” en vergoelijkt ze Israëlisch geweld tegen Palestijnen. Zij is een Syrische activiste die in Berlijn woont, het Duits staatsburgerschap heeft en pleit voor een normalisering van de betrekkingen tussen de Arabische landen en Israël. Recent gaf de voormalig Hezbollah-aanhangster een speech voor de Verenigde Naties waarin ze stelde dat niet Israël de hoofdschuldige is aan de situatie in Gaza, maar een aantal Arabische landen en Hamas.
Veel lawaai
De studenten slaagden er met veel lawaai in haar het spreken onmogelijk te maken: een groep van zo’n dertig demonstranten buiten scandeerde leuzen en sloeg op de ramen, een vijftal binnen onderbrak haar voortdurend. Omdat ze daarmee niet wilden ophouden, moesten ze de zaal verlaten. De meesten gingen vrijwillig, één demonstrant werd door agenten naar buiten geleid. Daarbij was volgens de aanwezigen slechts sprake “van geroep en wat geduw en getrek”, geen vechtpartij, zoals sommige media meldden.
De lezing werd na advies in die richting van de aanwezige handhavers en agenten beëindigd, zegt de woordvoerder. Maar had de avond überhaupt moeten doorgaan? Osmans lezing aan de Nijmeegse Radboud Universiteit werd dinsdag immers ook al verstoord, en Maastricht Encampment (de groep die vorig jaar de faculteit Arts and Social Sciences bezette) riep diezelfde dag op te komen demonstreren. In overleg met gemeente en de politie “is ons niet geadviseerd om het niet door te laten gaan”, reageert Augustijn. “En wij wilden ook niet van tevoren een knieval maken richting de demonstranten.”
"Unheimische" sfeer
Had er dan meer beveiliging moeten zijn? Nu stonden er binnen UM-beveiligers (en enkele agenten ter bescherming van de op X bedreigde Osman), terwijl buiten handhavers en politie aanwezig waren. Die laatsten grepen trouwens niet in, waarom niet wil de politie desgevraagd niet zeggen.
Augustijn denkt dat het voldoende was, benadrukt dat het vele lawaai en de gezichtsbedekking van demonstranten weliswaar voor een “unheimische” sfeer zorgden, maar dat niemand fysiek gewelddadig werd. Wel, zegt hij, “gaan we kijken of dit wel de juiste locatie” was voor een controversiële bijeenkomst: op de begane grond, gemakkelijk bereikbaar en met grote ramen waardoor iedereen van buiten kan zien wat er gebeurt.
En hoe moet het verder met Free Palestine Maastricht, dat de demonstratie steunde? FPM staat op de website van de UM als studentenorganisatie aangemerkt en houdt kantoor in Gebouw A, elders op Tapijn. “Het is lastig”, vindt Augustijn: de UM wil ook ruimte bieden aan organisaties die hun demonstratierecht gebruiken. “Maar wat er woensdagavond gebeurde, is wel aanleiding om nog eens te kijken hoe we ons tot elkaar verhouden.”