We hebben een tijd geleden onze oude Senseo de deur uitgedaan en vervangen door een fancy koffiezetapparaat en een melkkoker. Een enorme vooruitgang op koffiegebied. Iedere ochtend drink ik nu een echte cappuccino in plaats van zwarte koffie met wat melkpoeder. Maar met deze upgrade kwam ook meteen een probleem. Wat te doen met het pak melk dat nog half vol is? We hebben dan wel een mini-keukentje maar daarin ontbreekt een koelkast. Allerlei opties passeerden de revue, maar uiteindelijk kozen we voor de meest simpele. Iedere avond zet een van ons het halfvolle pak buiten op de vensterbank van mijn kamer. Die ligt aan de noordzijde, dus daar is het ’s avonds en ’s nachts lekker koel.
Natuurlijke koeling
Nu de lente echt is begonnen, begint onze natuurlijke koeling barstjes te vertonen. Gelukkig kwam juist deze week het bericht dat onze keuken (nog geen twee bij twee meter) wordt vernieuwd. En jawel, naast een kleine vaatwasser krijgen we ook een koelkastje.
Twee vingers in de neus
Ik ben gebouwenbeheerder (iemand moet het doen) van de Lenculenstraat 14 - waar alleen nog de redactie van Observant op de eerste verdieping huist, onze buren, de juristen, hebben de benedenverdieping per 1 april verlaten. Het is een klein pand en eigenlijk is het een taak die ik met twee vingers in de neus erbij doe. Maar deze maand is het opeens ‘topdrukte’. Naast de keuken, komen er gordijnen aan de achterkant en krijgt een kamer aan de voorkant, die boven de toegangspoort tot de parkeerplaats ligt en waar het in de winter vaak stervenskoud is, een extra vloerbedekking. Dat vraagt wat overleg en planning met de mensen van de facilitaire dienst. Maar dat is heel klein bier in vergelijking met de volle agenda’s van de gebouwenbeheerders van de meeste (lees: grote) panden van de UM.
Nummerbord genoteerd
Wat in een klein gebouw dan wel weer opvalt: vanmorgen, toen ik even voor half negen als eerste ons pand binnenkwam, hoorde ik geluid op de tweede verdieping. Die staat al tijden leeg. Een man kwam de trap af die meteen naar de parkeerplaats liep om daar in een auto te stappen. Vreemd. Wat doet iemand hier? Hij was al weg voor ik het kon vragen. Ik heb voor de zekerheid zijn nummerbord genoteerd, je weet maar nooit. Je bent gebouwenbeheerder of niet.