Het zestal zou, net als zo’n vijfhonderd andere studenten, begin januari 2024 naar een studio in het nieuwe studentencomplex aan het Duboisdomein verhuizen, maar hoorde slechts twee weken van tevoren dat dit voorlopig toch niet mogelijk was. Dat zadelde de studenten met forse kosten op, klonk het vorige maand tijdens de mondelinge behandeling van de zaak. Daarin eisten de zes een schadevergoeding van ECM Development, eigenaar van het complex.
Die wees op zijn beurt naar aannemer Hurks, die bouwfouten – die leidden tot een lekkageprobleem waardoor het pand onbewoonbaar was – lange tijd verzwegen heeft, waardoor de eigenaar ook pas op het laatste moment van de vertraging afwist. Het was “onvoorzichtig” van de studenten dat ze de huur van hun vorige woning al opgezegd hadden, stelde advocaat Huib Hielkema namens ECM: een bepaling in het huurcontract stelt dat de ingangsdatum opschuift “bij het niet beschikbaar zijn van het gehuurde (...) doordat het niet tijdig gereed is gekomen”.
Met die laatste redenering gaat de rechter niet mee in het vonnis. Hoewel vertragingen niet ongebruikelijk zijn bij nieuwbouwprojecten, hoefden de studenten er geen rekening mee te houden dat dit nieuws in de laatste maand voor oplevering nog zou komen. ECM verzekerde immers dat het gebouw op tijd af zou zijn en er stond een opzegtermijn van één maand in het contract. “Zeker omdat het hier studenten betreft”, zo valt te lezen in het vonnis, kon van hen niet verwacht worden dat ze het risico zouden nemen om een maand dubbele huur te moeten betalen.
Het bedrag dat ECM moet betalen aan de studenten varieert tussen de 200 en ruim 1200 euro, afhankelijk van de situatie: waar de een tijdelijk bij familie of vrienden kon verblijven, moest de ander uitwijken naar een ongemeubileerde woning zonder huurtoeslag. Het gaat om een vergoeding van onder meer een verschil in huurprijs tot 1 juni (de uiteindelijke opleveringsdatum van de campus), de aanschaf van meubels, inschrijfkosten voor woningzoeksites en kosten voor opslag van spullen. De rechter gaat overigens niet mee in de eis voor een immateriële schadevergoeding – onder andere vanwege stress.
Jurist Xavier Stassen, die de studenten bijstond, laat weten opgelucht te zijn dat er “genoegdoening gekomen” is. De studenten voelden zich volgens Stassen door iedereen in de steek gelaten: niet alleen de aannemer en ECM, maar ook de universiteit en de gemeente zouden nauwelijks betrokkenheid hebben getoond toen de studenten “dakloos dreigden te worden”.
Of de bijna vijfhonderd andere studenten die met de vertraging te maken kregen ook kans maken op een vergoeding als zij ECM voor de rechter slepen, kan Stassen niet met zekerheid zeggen. “Maar dat valt zeker te proberen, deze uitspraak schept immers een precedent.” Een mogelijke precedentwerking was voor ECM eerder al reden om de zaak niet af te willen doen met een schikking en te hopen op een voor het bedrijf gunstige uitspraak.