Het is begin mei 1993. Minister Jo Ritzen van Onderwijs heeft snode plannen, hij wil de OV-kaart afschaffen en de basisbeurs korten. In het hele land komen studenten in opstand tijdens de zogenoemde Woeste Wilde Weken. In Den Haag raken studenten tijdens de landelijke demonstratie slaags met de ME. In Maastricht, op het Vrijthof, gaat het er gemoedelijker aan toe. Op die enkele kritische passant na.
De meeste mensen hebben sympathie voor de hongerstaking die door het inmiddels ter ziele Maastrichts Jongeren Platform (met daarin studentenbonden, studentenverenigingen, faculteitsverenigingen, vakbonden en politieke jongerenpartijen) bedacht is omdat een dergelijke actie veel publiciteit kan opleveren. Het is zover bekend de eerste hongerstaking door Maastrichtse studenten, pas in 2024 zou het weer zover komen. Dan is niet de eigen portemonnee maar de genocide in Gaza die studenten doet besluiten dit middel in te zetten.
Ligstoel
Terug naar 1993, het Vrijthof. De krantenjongens delen vroeg in de ochtend gratis de Volkskrant en de Limburger uit, de ijscoman die iets verderop met zijn kraam staat, is niet bang dat zijn klanten wegblijven. Hij deelt blikjes Spa uit, een ligstoel en laat weten dat de drie hongerstakers - mochten ze de verleiding niet kunnen weerstaan - zoveel ijs mogen eten als ze op kunnen. Het winkelend publiek roept af en toe een bemoedigend woord. s’ Nachts is het tijd voor de zwervers om een praatje te maken met de (in hun ogen) potentiële collega’s. Intussen gaat de opbouw van de kermis, het is voorjaar, achter de kiosk gestaag door.
Hongerstakers en hun sympathisanten in de kiosk op het Vrijthof
Brandende fakkels
Na drie dagen komt er een einde aan het leven op water en sigaretten. Op donderdagavond, net voor de start van de fakkeltocht door de binnenstad, ook tegen de plannen van de weinig populaire minister Ritzen die jaren later collegevoorzitter aan de Universiteit Maastricht zal worden, werken de drie wat hapjes chinees naar binnen. Het valt zwaar, laten ze Observant weten, maar de energie komt terug als er rond 22.00 uur zo’n driehonderd (de organisatie spreekt van vijfhonderd) demonstranten met brandende fakkels bij de kiosk staan.
Ritzen
De maandag erna staat er weer een demonstratie tegen Ritzen - hij bezoekt die dag een middelbare school in de stad - op het programma. Maar de noodzaak om te demonsteren is even weg, de minister heeft in het weekend een akkoord gesloten met de NS, de OV-kaart blijft. Een van de hongerstakers, een student geneeskunde, heeft sowieso geen zin om steeds op te draven. Hij wil niet het gezicht van actievoerend Maastricht worden, laat hij weten.