In de ontslagzaak rondom een Maastrichtse professor bij bewegingswetenschappen, waar we vorige week over publiceerden, noemden we geen naam. Hij werd opgevoerd als professor X. Waarom die keuze voor anonimiteit? Omdat er geen publiek belang mee gediend is om die bekend te maken. Maar nu vindt een briefschrijver dat daarmee alle hoogleraren van die vakgroep verdacht zijn. En daar zit natuurlijk iets in.
Wat is ons beleid? Als redactie zijn we terughoudend in het noemen van namen in dit soort gevoelige (rechts)zaken. Je wilt niemand onnodig beschadigen. Tegelijkertijd wil je transparant zijn, zeker als het om langdurige en ernstige misstanden gaat. Vervolgens dient zich de vraag aan: wanneer is het wangedrag zo ernstig dat je wél voor- en achternaam noemt? En is de ernst van het vergrijp inderdaad doorslaggevend voor ons?
Niet altijd nee. Bij een casus, uit 2023, waarbij een prof van de faculteit Health, Medicine and Life sciences voor de rechter moest komen vanwege seksueel ongewenst gedrag en Observant vier slachtoffers sprak, waren de feiten zeer ernstig en toch noemden we zijn naam niet. Ook niet na het vonnis van de rechter. Doorslaggevend was dat hij geen publiek figuur was: geen directeur, decaan, wethouder of rechter.
Maar natuurlijk was er twijfel. De Volkskrant had een paar maanden daarvoor een artikel geschreven over een ontslagen hoogleraar sterrenkunde aan de Universiteit Leiden en wierp de vraag op of het wel de juiste keuze was van het college van bestuur om zijn naam niet te openbaren. Daar was namelijk nogal wat kritiek op in de academische wereld, want zolang de naam niet bekend was, kon hij gewoon elders solliciteren. Bovendien voelden alle collega-hoogleraren bij sterrenkunde zich verdacht. Sommigen zuiverden zelfs uit voorzorg hun naam op sociale media.
Deze keer, bij de Maastrichtse bewegingswetenschapper, koos onze redactie opnieuw voor anonimiteit. Daarbij speelt niet alleen dat hij geen hoge (publieke) functie heeft, maar dat hij ook, zoals uit de juridische documenten blijkt, niet over de schreef is gegaan in termen van ernstig (seksueel) wangedrag en machtsmisbruik. De reden voor ontslag is uiteindelijk dat de arbeidsverhoudingen verstoord zijn.
Anonimiteit beschermt, anonimiteit verbergt. Waar journalistiek drijft op openheid en controleerbaarheid zal het altijd een lastige afweging blijven.
De hoofdredacteur geeft een kijkje achter de schermen op de redactie.