“Hoe kan het dat sollicitanten al bij het eerste gesprek vragen of ze twee dagen thuis kunnen werken? Je wilt toch journalist zijn? Dan ben je óp de universiteitscampus, daar waar het zich afspeelt”, riep laatst een collega-hoofdredacteur uit het land tijdens een vergadering van ‘de Kring van Hogeronderwijsmedia’. Het ging even over thuiswerken. Iemand wilde weten wat de norm is (de meeste redacties hebben hooguit één thuiswerkdag per week, Observant ook). Het is nu eenmaal gezond en goed om elkaar én de mensen waar je voor schrijft tegen te komen, klonk het unaniem.
Afgelopen maandagochtend was eindredacteur van de week, Deborah Blekkenhorst, net zo benauwd als ik over hoe we de krant gevuld zouden krijgen met genoeg nieuws, columns (een van de columnisten heeft de UM sinds een paar dagen vaarwelgezegd, maar had wel nog iets beloofd, wat als hij het zou vergeten…) en vooral een middenpagina. Meestal is er wel een ‘groter’ wetenschaps- of achtergrondverhaal voor pagina 6-7, maar nu zaten we naar mijn gevoel met een gat.
Riki Janssen, collega en oud-hoofdredacteur (jarenlang met dit bijltje gehakt), die een interview had uitgewerkt met een laatstejaars student, vroeg zich af waarom we haar verhaal niet zouden plaatsen op de middenpagina. “Soms moet je de lat iets lager leggen, anders ga je het niet redden,” luidde haar advies. Maar ja, het is een portret van één student, nota bene één van de drie die we dit jaar volgen, stribbelde ik nog tegen.
Tegen het einde van de middag, na een paar gesprekken en ‘suddertijd’, was ik overtuigd. Het portret geeft een inkijkje in het leven van een derdejaars Global Studies en veel studenten zullen zich erin herkennen. Opgelost. Maar de voorpagina dan? Echt een goed beeld of een idee voor een illustratie hadden we niet. We besluiten na gezamenlijk denkwerk voor een typografische creatie te gaan.
Paul Onkenhout, die afzwaait als journalist van de Volkskrant, schreef onlangs over de goeie ouwe tijd op krantenredacties en waar al dat “geouwehoer” goed voor is. In zijn betoog haalt hij een aantal citaten aan. Eentje blijft hangen, en I couldn’t agree more: geen enkel ander beroep is “zo sterk afhankelijk van kruisbestuiving, van gewoon in de buurt zijn van andere mensen” dan de journalistiek.
De hoofdredacteur geeft een kijkje achter de schermen op de redactie.