FNV-bestuurder Bernard Koekoek, die het hoger onderwijs in Zuid-Limburg in zijn portefeuille heeft en vaker fusies tussen publieke instellingen meemaakte, zou er niet van staan te kijken. Want de duivel zit in de details, licht hij toe: “‘Voorlopig geen veranderingen’ is veel minder concreet dan ‘de komende zoveel jaar niet’”, klinkt het. “Ik geloof wel dat ze dit nú niet doen met als doel om in de nieuwe organisatie te gaan snijden, maar het is naïef om te denken dat dat nooit zal gebeuren. Wie weet hoe het er over drie of vijf jaar voorstaat, als er misschien ook andere mensen op het pluche zitten? Mijn ervaring met eerdere fusies leert dat bestuurders op een gegeven moment toch gaan kijken of het allemaal niet efficiënter kan.” En dan toch gaan reorganiseren. “Je kunt dat dus beter meteen benoemen”, vindt de vakbondsman. “En vastleggen hoe je dat, mocht het ervan komen, aanpakt. Want al die ICT’ers en financiële mensen hebben niet gekozen voor een fusie met het ziekenhuis, maar zitten wel met de gevolgen ervan.” Zullen er in het Maastrichtse geval dan ook gedwongen ontslagen vallen? Dat lijkt hem niet waarschijnlijk. “Gedwongen ontslagen zijn een last resort. Als die echt nodig zijn, doe je dat meteen.”
En dat gezamenlijke dienstencentrum? Zou dat geen oplossing zijn voor diensten die moeilijk personeel kunnen vinden (zoals juridische zaken), zoals de bestuurders zeggen? “Zo wordt dat verkocht ja. Ik geloof niet dat ze zelf denken dat daar de problemen mee opgelost zijn. Als twee diensten allebei andere expertise missen, dan is het winst. Maar mis je expertise omdat de juiste mensen niet te vinden zijn, dan vind je die straks nog steeds niet. Ik denk dat dit een druppel op een gloeiende plaat is, niet de oplossing voor het probleem.”
Terug naar de vragen