“Dat hangt er helemaal vanaf of die reserves gelabeld zijn”, zegt Jaap Bos, hoogleraar Banking and Finance. “Ik snap dat er zorgen zijn vanuit de universiteitskant als dat niet het geval is. Dan kan er ‘vrij’ uit die reserve worden gedipt. Dat zorgt voor scheve gezichten. Maar ik verwacht het niet. Als we bij de School of Business and Economics bij onderzoeksprojecten een positief rendement halen, waarbij de kosten lager zijn dan de inkomsten, dan houd je dat in je reserve zodat je op een ander moment – als de kosten wel hoger uitvallen – kunt bijleggen. Ik kan me voorstellen dat dit ook zo werkt bij de FHML. Dan is het dus geoormerkt geld en kan niemand zomaar in die kas graaien.”
Wat de gezamenlijke begroting betreft van de FHML en MUMC+: “Ik zie vooral een probleem in de cyclus. Ons onderwijs wordt ‘met vertraging’ gefinancierd; je ontvangt het geld voor je studenten een hele tijd later nadat ze zijn begonnen.” Daardoor kan de balans soms negatief zijn, soms positief. “Dus moet je in je goeie jaren sparen. Ik weet niet of het ziekenhuis ook in zo’n cyclus zit, maar ik acht die kans klein. Hoe ga je die cycli dan op elkaar afstemmen?”
Een ander belangrijk aspect dat Bos benoemt – en ook desgevraagd, in een eerder stadium, in een presentatie aan de universiteitsraadsleden heeft meegegeven – is the lack of counterfactual. “Wat zoveel betekent als: what if? Is er naar een alternatief gekeken, naar wat er gebeurt als je iets anders doet? Stel, ik ben de baas van een bedrijf en wil de concurrent overnemen. De aandeelhouders reken ik voor dat de winst bij de overname met 10 procent stijgt. Dat is nogal wat, dus die aandeelhouders zeggen: doen we. Maar wat als de winst met 20 procent toeneemt als ik dat andere bedrijf niet overneem en investeer in andere zaken? Dat heb ik die aandeelhouders niet voorgelegd. Ik vind dat je daarom altijd naar het alternatief moet kijken. Als je afziet van integratie met het MUMC+ ontstaat er een andere situatie; wat gebeurt er dan met kosten en inkomsten? Persoonlijk denk ik dat er hier niet veel alternatieven zijn en dat dit een logische stap is. Het nieuwe kabinet heeft plannen om te snijden in de zorg. In de financiële wereld is er één belangrijke strategie op het moment dat de sector aan veranderingen onderhevig is: massa creëren. Wil je Den Haag overtuigen dat Maastricht een zeer kundig ziekenhuis heeft dat overeind moet blijven, dan geldt ook hier: creëer massa en ga samen met de universiteit.” En wat schiet de UM ermee op? “Ik heb aan de U-raad gezegd: zorg dat je commitment vraagt aan het college van bestuur, dat als ze dit doen, je heel concreet weet waar de voordelen te halen zijn.”
Terug naar de vragen