Volgens Teun Dekker, voorzitter van de universiteitsraad, passen die vragen bij een spanningsveld dat altijd heerst binnen democratische systemen. “Ben je als vertegenwoordiger een doorgeefluik, iemand die meningen en vragen bij de achterban verzamelt en verwoordt? Of hebben de kiezers jou aangewezen om je namens hen in zaken te verdiepen en de juiste vragen te stellen?”
Omdat alles vertrouwelijk gebeurde, lag de nadruk tot nu toe op dat laatste. Hoogleraar bestuurskunde Sophie Vanhoonacker (FASoS) begrijpt dat wel, laat ze desgevraagd weten. “Het is zo’n complex proces, met veel kansen maar ook risico’s. Daar moet je goed over nadenken. Je merkt dat veel mensen binnen de universiteit het slechts op verre afstand volgen, omdat iedereen druk is met het eigen werk.”
Verantwoordelijkheid
Bij het raadswerk komt daardoor een grote verantwoordelijkheid kijken, zegt Dekker. Ook studenten en medewerkers die pas een half jaar in de raad zitten, moeten straks een oordeel vellen over gedetailleerde reglementen waar jaren aan gewerkt is en die ingrijpende gevolgen hebben voor de universiteit. “We hebben veel georganiseerd om te zorgen dat iedereen goed op de hoogte is: technische briefings door ambtenaren, presentaties door experts. Ik heb de indruk dat de raad straks met vertrouwen durft te stemmen.” Als lid van een ad-hoc adviescommissie zag Vanhoonacker het werk van diverse raden van dichtbij. “Daar zitten hele integere en capabele mensen die hun taak serieus nemen. Ik heb vrede met hun uiteindelijke besluit, dat zal zeker weloverwogen zijn.”
Desondanks noemt Dekker het “frustrerend” dat het meeste werk achter de schermen plaatsvond. “Je wil graag aan iedereen laten zien: we zijn er serieus mee bezig. Het was ook niet onze keuze, maar die van het CvB, om het zo aan te pakken. Al begrijp ik die wel. Als alles op straat ligt, verzwakt dat de onderhandelingspositie van de universiteit ten opzichte van het ziekenhuis. En wil je eigenlijk wel weten hoe wetten en worsten gemaakt worden?”
Transparantie
Wel heeft de U-raad steeds op transparantie gehamerd, zegt Dekker. “Daarom zijn de stukken nu ook openbaar geworden.” Op intranet riep hij medewerkers op om hun visie op de plannen te delen met de U-raad, en volgens Dekker trekken diverse raadsleden momenteel door hun eigen faculteit om het gesprek erover aan te gaan. Ook juicht hij toe dat het bestuur volgende week tijdens een online sessie vragen van studenten en medewerkers beantwoordt. Of de universiteitsraad zelf ook nog zo’n bijeenkomst gaat organiseren? “Daar zijn we nog niet over uit. Het is uiteindelijk de taak van het CvB om iedereen goed te informeren, we willen niet te veel op die stoel gaan zitten.”
Maar kunnen medewerkers en studenten binnen dit kort tijdsbestek nog wel alle mogelijke gevolgen van zo’n omvangrijk plan scherp krijgen? Dat moet lukken, meent Dekker, ze hoeven zich immers vooral op de hoofdzaken te richten. “Die beslaan maar een klein deel van die tweehonderd pagina’s. De rest bestaat uit reglementen en details. Het nauwkeurig doornemen daarvan is de taak van de raad.”
Terug naar de vragen