Op donderdag 2 april zagen we de inzet van politie en brandweer, wegversperringen, een uitgebreide veiligheidszone en uiteindelijk het ingrijpen van de Mobiele Eenheid. Het was een onnodige escalatie. Wij vinden dat dit buitensporige geweld voorkomen had kunnen worden, en deels het gevolg was van de nalatigheid van het college van bestuur: dat liet na om alternatieve manieren te verkennen om het protest vreedzaam te beëindigen. Daardoor werden twintig studenten voor maximaal 48 uur in hechtenis genomen. Zij deden naderhand talrijke meldingen van fysiek en verbaal geweld door de politie.
Nog los van de vraag of dit alles een gepaste inzet van publieke middelen was en onze zorgen daarover, betreuren wij de niet-transparante en inconsistente communicatie vanuit het college van bestuur. Dat probeerde contact op te nemen met de demonstranten via Instagram en korte gesprekken door het raam, waarbij het bestuur zich beperkte tot de eis dat het gebouw moest worden verlaten. Toen sommige stafleden aanboden om te bemiddelen, constateerden wij dat het college van bestuur niet bereid was tot inhoudelijke gesprekken.
De politie greep in “vanwege de veiligheidssituatie omtrent de MRI-scanners”, zo stelden de bestuurders. De situatie lag op een gegeven moment, claimden ze, “buiten hun macht. Het was aan de Mobiele Eenheid om besluiten te nemen”.
Uiteindelijk, vanaf ongeveer 17.30 uur, werden alle studentendemonstranten die zich in het gebouw bevonden, gearresteerd en overgebracht naar politiebureaus in Maastricht en Heerlen. Volgens de demonstranten is er tijdens en na de arrestatie disproportioneel geweld gebruikt. Zij geven aan dat zij aan hun haren zijn meegesleurd, in de maag zijn gestompt, op de grond zijn geslagen met wazig zicht, neusbloedingen en blauwe plekken tot gevolg. Ook melden zij dat er laarzen en knieën op hun rug, armen, hoofd en nek zijn geplaatst en andere vormen van geweld zijn toegepast.
Het is belangrijk dat de dialoog en het vertrouwen tussen het college van bestuur en de UM-gemeenschap worden hersteld. Wij vinden dat daarbij verantwoording moet worden afgelegd voor het niet voorkomen van een escalatie van geweld. Zowel de universiteit als de media moeten stoppen met doen alsof onze studenten – die tijdens deze protesten niemand kwaad hebben gedaan – een veiligheidsrisico zijn. Wij roepen tevens op tot reflectie op de manier waarop deze acties de kernwaarden van de Universiteit Maastricht, met name academisch burgerschap, ondermijnen.
Jakub Ac, docent FASoS, UM Staff for Palestine (samen met andere UM-medewerkers die ter plaatse waren, van wie sommigen lid zijn van UM Staff for Palestine - zij willen anoniem blijven).