Op 24 juni schreef Observant onderstaand artikel over de weg van Saurus naar de Henley Royal Regatta.
In 1999 lag er voor het laatst een afvaardiging van Saurus in het water bij het plaatsje Henley-on-Thames, rekent wedstrijdcommissaris Isabelle van der Meij snel terug. Zij was nog niet eens geboren, maar weet maar al te goed hoe bijzonder die prestatie toen was – net als die van nu. “Ik ben heel erg nieuwsgierig naar wat we daar gaan meemaken.”
Vanaf 30 juni strijden verenigingen (van zowel studenten als niet-studenten) van over de hele wereld in verschillende klassen tegen elkaar op de Theems. Sinds 1839 vormt de rivier het decor van een verhitte strijd die in de roeiwereld zeer hoog staat aangeschreven – en lange tijd zelfs gold als het officieuze wereldkampioenschap. “Je kunt het wel vergelijken met de Champions League”, zegt coach Michał Dudek. “Er komen roeiers en verenigingen van over de hele wereld, denk aan Amerika, Australië, Nieuw-Zeeland. En op dat niveau mogen wij met een eigen boot meedoen.”
Ervaring
Dat het Saurus na al die tijd weer is gelukt om mee te draaien aan de top, komt volgens Van der Meij en Dudek door de combinatie van nieuw talent en de ontwikkeling van roeiers uit eerdere lichtingen. “Er zit iemand in de boot die al drie jaar bij ons roeit, maar we hebben ook een eerstejaars uit Italië die in de wereldbeker bij de junioren actief is geweest”, vertelt Dudek. Hij is verantwoordelijk voor de krachttraining van de roeiers, die al het hele jaar goed presteren. Zo goed zelfs dat ze straks bij de regatta meteen mogen starten in het hoofdtoernooi en de kwalificaties kunnen overslaan.
De Saurus vier-met, op het podium van de Ghent International May Regatta. Van links naar rechts: Lars Hochstenbach, Michele Zampaglione, Laurens Steijger, Christian Klein en stuurvrouw Nele Olejnik.
Foto: Michał Dudek
Die eer valt maar weinigen ten deel – in het studentenveld zijn 44 boten ingeschreven, slechts twintig mogen er uiteindelijk door. Saurus is een van de gelukkige geplaatsten, om de overige plekken moet nog worden gevochten. “De organisatie van Henley kijkt naar hoe je het dit jaar hebt gedaan ten opzichte van andere boten die straks ook meedoen. Daar steken we wel bovenuit”, zegt een trotse Van der Meij. “Wij laten onszelf internationaal weer zien, dit bewijst dat we het kunnen en thuishoren op dat podium. Dat moet geen uitzondering meer zijn, maar de norm.”
Eenmaal in het water is het concept van de regatta heel simpel, op een baan van iets meer dan twee kilometer (2112 meter om precies te zijn) nemen twee boten het steeds tegen elkaar op. Wie wint gaat door, wie verliest moet naar huis.
Onvoorspelbaar
“Wij starten op woensdag, roeien een wedstrijd per dag. Zo valt er steeds een ploeg af richting de finale op zondag”, zegt Dudek die zich niet waagt aan een voorspelling. “Wij weten wie goed zijn en wat we zelf kunnen, maar er spelen zoveel factoren mee waar we geen invloed op hebben, denk aan het weer, de stroming van het water. We gaan gewoon ons best doen, elke wedstrijd weer.”
Dat moet er over anderhalve week toe leiden dat Saurus het hoogste treetje van het ereschavot mag beklimmen en een plekje verovert in de roeihistorie. Iets dat de Maastrichtse ploeg 27 jaar geleden niet lukte. “We hebben wel contact gehad met de mannen van destijds en gesproken over hun ervaringen”, zegt Van der Meij. Die tips krijgen de roeiers nog zeker ingefluisterd voordat ze vertrekken. “Donderdag zwaaien we ze uit, bij de club, met een borrel.”