De tweede golf

Hoe gaat het nu met de UM-medewerkers? Wat hebben ze tot nu toe geleerd van de coronacrisis? Wat doen ze nu anders ten opzichte van het voorjaar? En hoe houden ze balans in hun leven? 

“Ik ben nog niet volledig ingewerkt, maar niet vanwege corona”

“Ik ben nog niet volledig ingewerkt, maar niet vanwege corona”

Na 35 jaar secretaresse te zijn geweest vond Nanny Bakker het tijd voor verandering. Ze switchte binnen de universiteitsbibliotheek van baan maar moet nu thuis het ‘kantoor’ delen met haar man. Want tja, corona. “Ik heb de neiging om me met zijn telefoongesprekken te bemoeien.”

Gehaktballen draaien tijdens het zoomen

Gehaktballen draaien tijdens het zoomen

Ze heeft nog steeds restverschijnselen van de Covid-19 die haar in het najaar velde. Hoesten, kortademig. Vermoeid is ze ook ja, “maar komt dat door het virus? Wie is er niet moe?”, knipoogt Sarah Stutterheim, universitair docent aan de faculteit psychologie en neurowetenschap. Ze is een optimist. “Ik zoek zoveel mogelijk naar silver linings.” Dankbaarheid is er ook, hoe gek dat ook mag klinken. “De verschillende rollen die mensen vervullen zijn veel zichtbaarder geworden: moeder, vader, dochter, zoon, werknemer. Ik denk dat er daardoor meer begrip is.” Stutterheim schaamt zich dan ook niet als ze gehaktballen draait tijdens een informele Zoomvergadering met collega’s.

“Als ik van zolder naar beneden ga, ben ik thuis”

“Als ik van zolder naar beneden ga, ben ik thuis”

De nieuwe lockdown brengt nieuwe uitdagingen met zich mee voor Olga Penninger, studieadviseur aan de faculteit psychologie en neurowetenschap. “We moeten een nieuwe collega inwerken en niet iedereen kan door privéomstandigheden evenveel werken als normaal, dus maak ik nu extra uren.” Voor zover het gaat tenminste, Penninger is samen met partner Mark ook verantwoordelijk voor het thuisonderwijs van Ise (11) en Arne (8). De ochtendwandeling – waarmee ze in het voorjaar iedere dag haar dag begon – is even verplaatst naar de avond.

Lockdown, zoontje van zestien maanden en zwanger: “Ik accepteer dat ik nu minder kan publiceren”

Lockdown, zoontje van zestien maanden en zwanger: “Ik accepteer dat ik nu minder kan publiceren”

Ze is sinds de eerste lockdown in maart slechts een paar keer op de faculteit geweest, om te printen, iets op te halen en één keer voor een vergadering. Dat was niet haar bedoeling. Aline Sierp, universitair docent European Studies, had per september 2020 wekelijks naar de campus willen komen, vanaf het moment dat ze een half jaar - een tijdelijke vervanging van een collega - directeur van de master Arts and Heritage zou zijn.

Gesprekken over literatuur op twitter

Gesprekken over literatuur op twitter

Bart Penders, universitair hoofddocent metamedica bij de faculteit Health Medicine and Life sciences (FHML), mist de informele gesprekjes op het werk, met collega’s, maar ook met studenten. Over hoe het gaat, maar ook over vakliteratuur. Toch brengt deze periode ook positieve dingen met zich mee. Penders besteedt meer tijd met zijn dochters (8 en 6 jaar oud) en heeft een nieuwe hobby: samen met zijn dochter, een bolderkar en een prikker door de buurt om afval op te ruimen.

“Ik geniet meer van het alleen zijn dan ik had verwacht”

“Ik geniet meer van het alleen zijn dan ik had verwacht”

Wat doe je als een student je op mute zet om naar muziek te luisteren? “Empatisch en rustig blijven”, zegt Eline Schmeets, promovenda bij Studio Europa Maastricht en docent bij het University College Maastricht. Het online onderwijs brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. Toch bevalt het thuiswerken haar. “Er is een fijner, zachter ritme ontstaan.”

“Ik werk niet in de zorg, er ligt niemand wakker van als ik dit jaar wat minder publiceer”

“Ik werk niet in de zorg, er ligt niemand wakker van als ik dit jaar wat minder publiceer”

Voor de zomer heerste er een Yes We Can-mentaliteit binnen de capgroep politieke wetenschappen (Fasos). “Wij gingen laten zien dat we ons onderwijs op een goede manier online konden voortzetten. Iedereen werkte veel te hard”, zegt capgroepvoorzitter Esther Versluis. Inmiddels heeft de vermoeidheid toegeslagen.

“Terwijl Nederland massaal begon te puzzelen, was ik met betonblokken bezig”

“Terwijl Nederland massaal begon te puzzelen, was ik met betonblokken bezig”

De tweede golf van de coronapandemie is gaande. Hoe is het met de medewerkers van de Universiteit Maastricht? Geblaf van de hond, gekwetter van de dwergpapegaai: het kantoor aan de Kapoenstraat heeft Chantal Mingels, medewerker bij het onderwijsinstituut van rechten, ingeruild voor haar eigen woonkamer. Haar werk doet ze op afstand, “en dat gaat prima”, maar ze mist het “bruisende” van de faculteit. Ze is maar wat blij dat ze nog vier uurtjes per week aanwezig mag zijn aan de frontoffice. In de tussentijd heeft Mingels verborgen talenten ontdekt: het bouwen van een buitenzwembad.

"Om half 8 's ochtends zit ik al op de mountainbike"

"Om half 8 's ochtends zit ik al op de mountainbike"

De tweede golf van de coronapandemie is gaande. Hoe is het met de medewerkers van de Universiteit Maastricht? Mark Govers, universitair hoofddocent bij de faculteit Health Medicine and Life sciences (FHML) en universiteitsraadslid, mist zijn collega’s en de sfeer op het werk. Tegelijkertijd is hij enthousiast over onderwijsinnovaties die door corona ontstaan.

"Ik heb het gevoel dat er meer ruimte is op een dag"

"Ik heb het gevoel dat er meer ruimte is op een dag"

De tweede golf van de coronapandemie is gaande. Hoe is het met de medewerkers van de Universiteit Maastricht? Het thuiswerken bevalt Jessica Alleva, universitair docent bij de faculteit psychologie en neurowetenschappen (FPN), eigenlijk wel prima. Nadat haar schoonvader afgelopen voorjaar wekenlang op de IC lag met corona besefte ze nog maar eens wat er vooral toe doet in het leven: familie. “Het gaat er niet om hoeveel artikelen ik heb gepubliceerd.”