Dromen - vervuld of niet?

In deze serie vertellen alumni van de Universiteit Maastricht of de toekomstdromen die ze als student hadden zijn uitgekomen. 

“Je kan toch onmogelijk beloven dat je eeuwig van iemand blijft houden?”

“Je kan toch onmogelijk beloven dat je eeuwig van iemand blijft houden?”

Kinderen? Ze moest er niet aan denken. Volgens de toen 23-jarige Marjolijne van der Stoep, nu bijna veertig, zouden mensen wat vaker moeten nadenken voordat ze aan kinderen beginnen. Niet iedereen was volgens haar geschikt voor het ouderschap. Zijzelf incluis. Naar eigen zeggen zou ze een hele slechte moeder worden, zonder overwicht en makkelijk over te halen.

Oud-rechtenstudent Hans Wassink: “Ik heb genoten, maar verloor uiteindelijk mezelf”

Oud-rechtenstudent Hans Wassink: “Ik heb genoten, maar verloor uiteindelijk mezelf”

“Mijn huidige leven heb ik te danken aan het interview in Observant!” Hans Wassink (37) houdt er nog steeds van om alles dik aan te zetten. Van alle toekomstdromers was het interview met de toen 22-jarige vierdejaars rechtenstudent met afstand het meest uitgesproken. Hij wilde een grote decadente lul worden. Een wereldbol met cognac en whisky, een Chesterfieldstoel en een dikke sigaar. In de tuin een groot zwembad en een Mercedes voor de deur. Oh ja, tussendoor wilde hij ook nog best even een beleidsplannetje schrijven om daarmee als president van Israël voor wereldvrede te zorgen.

Oud-student cultuurwetenschappen Frouke Verhagen: in zeven jaar tijd 265 kinderen ter wereld gebracht

Oud-student cultuurwetenschappen Frouke Verhagen: in zeven jaar tijd 265 kinderen ter wereld gebracht

Ze was achttien, eerstejaars cultuurwetenschappen en vond zichzelf al burgerlijk. “Een huisje-boompje-beestje mens.” Niet overmatig ambitieus en ze zou er geen moeite mee hebben om huisvrouw te worden. Tenminste, als haar man maar genoeg zou verdienen. Vijftien jaar later is er niet veel veranderd. Frouke Verhagen (33) is getrouwd, rijdt in een Skoda en woont in een schattig jaren-dertig-huis in een “rustige kindvriendelijke buurt” in Den Haag waar de straten vernoemd zijn naar vruchten. Binnen struikel je over het speelgoed. Een Ikea-keukentje en boven de schouw een groot knutselwerk. Vermoedelijk gevingerverfd door haar vierjarige zoontje Fedde.

Oud-rechtenstudent Niels van der Laan: “Ik dacht dat het een scharrel zou zijn, maar ze werd de liefde van mijn leven”

Oud-rechtenstudent Niels van der Laan: “Ik dacht dat het een scharrel zou zijn, maar ze werd de liefde van mijn leven”

In 2003 vroegen we Maastrichtse studenten naar hun toekomstdromen. Hoe staat het daarmee anno 2019? Zijn ze uitgekomen? In dit jubileumjaar (Observant wordt 40!) zoeken we hen, rond de veertig inmiddels, opnieuw op. Niels van der Laan was in 2003 als studentjournalist verantwoordelijk voor het leeuwendeel van de portretten, en ook nu neemt hij een flink aantal voor zijn rekening. Maar vandaag staat hij zelf in het middelpunt: over het jongetje dat niet tegen onrecht kon, genoot van advocatenseries op tv, en conform zijn voornemen op zijn 24ste strafrechtadvocaat werd.