“Je kunt niet twee hotels op één straat zetten”, roept Max de Gast, penningmeester van de sociëteit van studentenvereniging Circumflex. “Het is voor de foto. Ik heb gewoon overal wat opgezet”, reageert voorzitter Nick Sanders, zittend aan de tafel in de bestuurskamer. Een paar minuten daarvoor heeft hij het Monopolygeld en de eigendomsbewijzen van de straten willekeurig neergelegd. De Kans- en Algemeen Fondskaarten liggen netjes op een stapel. Maar hoe willekeurig is willekeurig? Het kan geen toeval zijn dat notabene de voorzitter de Capucijnenstraat in bezit heeft, de straat waar zijn vereniging huist. Sanders grinnikt.
“Het vorige bestuur kwam met het idee iets voor de stad te doen, een project waarmee we onze maatschappelijke betrokkenheid laten zien. Uiteindelijk is er contact gelegd met Identity Games voor een eigen Monopoly-editie”, vertelt Doeke Wullms, commissaris extern en vicevoorzitter die zich de afgelopen maanden over het project heeft ontfermd.
Het Rotterdamse spellenbedrijf Identity Games heeft de exclusieve licentie om speciale Monopoly-edities te maken. Toch moest de studentenvereniging haar beste beentje voorzetten en het bedrijf ervan overtuigen dat ze het project van A tot Z zouden afronden. Er komt nogal wat bij kijken, weet Wullms. Vooral het vinden van sponsoren om het bordspel te financieren was een hele klus. De Provincie Limburg en de Universiteit Maastricht gingen als een van de eerste overstag, wat het voor Wullms makkelijker maakte om ook anderen te overtuigen.
Wie bepaalt welke straat wel een plekje krijgt en welke niet? “Via Facebook wierpen we de vraag op welke straat echt niet mag ontbreken. Daaruit hebben we een keuze gemaakt.” Het zijn onder meer de Stokstraat, Koestraat, Minderbroedersberg, Tongerseweg, Kleine Staat, Sint Servaasbrug, Sint Maartenslaan, Stationsstraat en het Vrijthof geworden. Circumflex verving de duurste straten van het originele spel – Leidsestraat en Kalverstraat – door het Preuvenemint en Concert Rieu. Er moeten maar liefst 400 Monopoly-biljetten voor worden neergelegd. Daartegenover is het Stadspark een koopje voor 60 biljetten. Maar hoe zit het met de Stokstraat – in het echt een dure winkelstraat – voor maar 100 biljetten? “Het was een hele puzzel om straten in een bepaalde ‘rangorde’ te plaatsen. Je kunt het voor niemand echt goed doen”, lacht Wullms.
Overigens zijn niet alleen de straten en stations aangepast, ook de Kans- en Algemeen Fondskaarten hebben een eigen tintje. Dat Circumflex initiatiefnemer is, is op het logo op de doos na, niet zichtbaar. “En dat hoeft ook niet”. Maar voor de kenners is er zeker Circumflexmateriaal te ontdekken, zoals de Capucijnenstraat op het bordspel (260 biljetten). Trots overhandigt voorzitter Sanders een Algemeen Fondskaart met daarop het logo van zijn dispuut Vloeibaar Goud: “Je hebt met MHD Vloeibaar Goud het Us Leef Vruike gewonnen. Je ontvangt 100 M.”
De gevangeniskaart, gesponsord door uitvaartondernemer Sassen Dielemans Dickhaut, vinden de heren ook “erg goed” gevonden: “Aan alles komt een einde, maar voorlopig alleen aan je kansen. Ga direct naar de gevangenis, ga niet langs start…” Verder staan er ook wat Mestreechse weetjes op de kaarten. Zoals: “In 1992 woord in ’t Goevernemint ’t Verdraag van Mestreech oonderteikend, wat geleid heet tot ’t invoere vaan de ‘euro’ in 2002. Ga verder naar Limburglaan. Als je langs start komt, krijg je 200 M.” Vooruit, nog eentje dan: “Mestreech is de einigste stad wat in ’t Wilhelmus weurt geneump, in ’t ellefde couplèt. Zing ’t veur! Je ontvangt 50 M.”
Afgelopen vrijdag werd het eerste exemplaar van Monopoly Maastricht aan burgemeester Annemarie Penn-te Strake overhandigd in de Dominicanenkerk. De oplage is 2500, gefinancierd van het sponsorgeld. Het resterende bedrag – €2856 – schenkt Circumflex aan De Knoevel, een stichting die verwendagen verzorgt voor gezinnen met langdurig zieke kinderen uit Zuid-Limburg.