Bijna een jaar geleden zei Marek Wittenberg (25) zijn baan op om opnieuw het studentenleven in te duiken. Hij had zin in zijn master European Studies, vertelde hij afgelopen september. In de studie zelf, maar ook in het leven dat daarbij hoort. “Ik wist dat dit mijn kans was om nog één keer het spontane van studentenvriendschappen mee te maken.”
Fantastisch decor voor avonturen
Is het geworden wat hij ervan had verwacht? “Zelfs nog beter”, klinkt het over de telefoon. “Ik twijfelde vooraf niet aan mijn sociale vaardigheden, maar je moet net mensen treffen met wie het klikt. En nu zit ik op het strand in Griekenland met allemaal studiegenoten, vrienden die ik dit jaar heb ontmoet.”
De scriptie is inmiddels ingeleverd, de afgelopen weken stonden vooral in het teken van afscheid nemen. “Van internationale vrienden die terug naar huis gaan en van de stad. Maastricht is een fantastisch decor voor onze avonturen geweest.” Wittenberg vertrekt zelf binnenkort naar zijn ouders in Dordrecht. “Voorlopig – ik heb voor de zomer een baantje in Amsterdam. Waar ik daarna naartoe ga, weet ik nog niet.”
Volgende hoofdstuk
Hij heeft al wat sollicitaties en ook afwijzingen achter de rug, een baan laat nog even op zich wachten. “Ik maak me er nog geen zorgen om hoor, er komt vast wel iets. En je eerste baan na de studie hoeft natuurlijk ook niet meteen perfect te zijn.” Hij heeft interesse in journalistiek en cultuur en natuurlijk Europa. “Ik heb hiervoor een hbo-bachelor European Studies in Den Haag gedaan, maar die was heel breed. Veel oud-studiegenoten zijn bijvoorbeeld in de richting van marketing en communicatie gegaan. Tijdens deze master heb ik veel meer geleerd over de instituties van de Europese Unie en hoe het is om daar te werken.” Dus is de blik wat meer richting Brussel gericht. “Maar misschien is mijn droombaan wel iets waarvan ik nu nog niet weet dat het bestaat.”
Waar hij ook terechtkomt, hij is klaar voor dit volgende hoofdstuk. “Studeren is een investering in jezelf, nu wil ik gaan oogsten. Ik heb zin om het geleerde in de praktijk te brengen, om onderdeel te zijn van iets groters en mijn steentje bij te dragen.”