Waarom ik anoniem blijf

Waarom ik anoniem blijf

Genderkritische mensen krijgen vaak te maken met intimidatie en agressie

18-01-2022

"Op 19 december was het #gendercriticalcomingoutday op Twitter, waarbij genderkritische (GK) mensen werden uitgenodigd om hun anonimiteit te doorbreken. Ik heb ervan afgezien." Dit schrijft een medewerker van de Universiteit Maastricht die onder de radar wil blijven omdat reacties op GK's "de neiging hebben om agressief en disproportioneel te zijn, waarbij de beschuldigden meestal als hatelijk, hevig bevooroordeeld of onmenselijk worden beschouwd".

De term ‘genderkritisch’ betreft degenen die geloven dat geslacht een betrouwbaardere basis biedt dan het vagere concept van genderidentiteit waar het gaat om wetgeving, gezondheidszorg, het verzamelen van gegevens, bescherming en seksualiteit. Men hecht bijvoorbeeld aan duidelijke medische terminologie, net als aan voorzieningen die uitsluitend voor één van de seksen bedoeld zijn, zoals kleedkamers, crisiscentra voor slachtoffers van verkrachting, etc.

GK-mensen variëren van bezorgde ouders tot feministen, en ook zij die zich tot dezelfde sekse voelen aangetrokken. Wat ze allemaal gemeen hebben, is dat ze een stem willen hebben bij beleidsbeslissingen die hen aangaan, omdat ze bang zijn voor potentiële belangenverstrengeling, vooral bij transgenders die voor de wet beschouwd willen worden als hun genderidentiteit in plaats van hun geslacht.

JK Rowling

De reactie op GK's is meestal agressief en disproportioneel, waarbij de beschuldigde gewoonlijk als hatelijk, hevig bevooroordeeld of onmenselijk wordt beschouwd. JK Rowling heeft scheldpartijen, doxing [het dreigen met het openbaar maken van persoonlijke informatie, red.] en doodsbedreigingen doorstaan ​​en is publiekelijk afgevallen door voormalige medewerkers omdat ze beweerde dat vrouwen vooral in accurate bewoordingen over hun lichaam moeten blijven praten.

Andere publieke figuren die doelwit werden vanwege hun mening over deze kwestie zijn Britse politici (parlementslid Rosie Duffield), LGB-activisten en feministen (zoals de Nederlandse groep Voorzij). Britse academici ondergingen een bijzonder kwaadaardige bejegening door collega's en studenten. In 2021 namen twee vrouwelijke academici (Kathleen Stock en Jo Phoenix) ontslag na een aanhoudende campagne van verbaal geweld, intimidatie en een verkeerde weergave van hun standpunten.

Geweld en vrouwenhaat

Wat de genoemde personen gemeen hebben, is dat ze vrouwen zijn en dat hun tegenstanders geen solide bewijs van hun bevooroordeeldheid hebben geleverd. In deze moderne heksenjacht gaan desinformatie, ongefundeerde beschuldigingen en een onwil om te debatteren gaan hand in hand met dreigen met geweld, vrouwenhaat en overdrijving.

Onherkenbaar

Dit is waarom ik niet uit de kast kom op of buiten de UM. De reacties op het weloverwogen redactioneel van Riki Janssen zeggen genoeg, en ik heb geen reden om institutionele steun te verwachten. Aangezien FEM het scheldwoord TERF (trans-exclusieve radicale feministe) gebruikt om mensen zoals ik te beschrijven, en de UM LGBTQ+-groep op hun sociale media de bijdrage van homomannen en lesbiennes bij de Stonewall-rellen (1969 in Greenwich Village in New York) bagatelliseert, betwijfel ik of ze een door hetzelfde geslacht aangetrokken persoon als ik zouden verdedigen.

Dus ik blijf voorlopig incognito en ga door met actievoeren zoals ik dat heb gedaan sinds het begin van de jaren negentig - onder de radar en hopend op betere tijden.

De naam van de auteur is bekend bij de redactie

UPDATE: in een oudere versie van dit artikel stonden een aantal vertaalfouten, die zijn er in deze versie uitgehaald

Auteur: Redactie
Tags: angst, eva jinek, persvrijheid, academische vrijheid, anoniem, bang,gender kritisch, fom

Reacties

Kyran Kuijpers

Misschien ben ik dan de uitzondering, maar ik zou juist graag een discussie hierover aan willen gaan, en horen wat de specifieke standpunten zijn van deze persoon, en hoe zij dat praktisch geïmplementeerd zou willen zien. Ik denk dat in dit topic de details heel belangrijk zijn.

Bijvoorbeeld, is zij van mening dan een transman als ik gewoon een V in mijn paspoort zou moeten hebben, zonder verdere aanduiding? En zo ja, verwacht zij daar dan geen problemen mee? Vindt zij het acceptabel dat mensen zoals ik dan voortdurend geconfronteerd worden met werknemers die niet geloven dat we een geldig identificatiebewijs presenteren (met alle gevolgen van dien)? Vindt zij het acceptabel dat wij dan onszelf moeten outen, zodat we niet direct beschuldigd worden van identiteitsfraude? Vindt zij het acceptabel dat wij dan veel kwetsbaarder zijn voor hatecrimes, discriminatie, en pesterijen?

En wat betekent dat eigenlijk, duidelijke medische terminologie? Want een V op mijn paspoort is niet meer duidelijk dan een M (behalve dan dat het extra verwarring schept). Beiden zeggen niks over of ik een baarmoeder heb, of wat mijn testosteronwaarde is. En wat is de toevoegde waarde voor deze anonieme persoon eigenlijk daarbij? Verwacht zij dat, omdat sommige personen die als vrouw zijn toegewezen bij de geboorte nu een M in het paspoort hebben, dat haar huisarts die een V ziet in haar dossier, opeens gaat verwachten dat zij ook mannelijke geslachtsorganen heeft? Ik snap het probleem niet echt. En in welke zin is dit relevant voor wetgeving? Zijn er wetten die alleen gelden voor vrouwen of mannen?

Ik snap dat de kwestie van "voorzieningen die uitsluitend voor één van de seksen bedoeld zijn" vaak een centraal punt zijn voor deze GK mensen. Weer zijn de details hier belangrijk. Is het standpunt van deze persoon dan dat álle voorzieningen alléén maar uitsluitend voor één van de seksen zijn? En hoe wil zij dat implementeren? Als je het dan combineert met registratie enkel op basis van geboortegeslacht, dan zou je dit kunnen controleren met identificatiebewijzen. Maar hoe ziet zij het dan voor zich in bijv. openbare douches, als een transman met piemel daar staat tussen de vrouwen? Denkt zij dat dat meer wenselijk is? En hoe ziet zij het voor zich, als ik als transman een kleedkamer van vrouwen binnenloop? Denkt zij werkelijk dat ik niet binnen 2 seconden de kamer uitgejaagd wordt? En als we het over de sport hebben. Is het meer of minder eerlijk als ik met m'n testosteronwaarde bij haar in het team zit, dan een transvrouw die antiandrogenen gebruiken?

En wat wordt er bedoeld met belangenverstrengeling, gerelateerd aan de mogelijkheid om op basis van genderidentiteit het wettelijk geslacht te veranderen? En waarom is het meer betrouwbaar om op basis van sekse mijn gegevens te registreren? Om maar een stom voorbeeld te noemen, als je op basis van mijn geboortegeslacht wil voorspellen of ik in de C&A een jurk of een broek ga kopen, nou dan wens ik je veel succes, haha.

Ik snap gewoon niet wat het probleem is. Nu met de The Voice, vrouwen reageren (volledig gerechtvaardigd) verontwaardigd op die belachelijke uitspraak van John de Mol dat vrouwen maar meer lef moeten hebben en misstanden rapporteren. Het probleem moet natuurlijk aangepakt worden bij de mensen die over andermans grenzen heengaan, door bijv. het besef dat sommigen mannen blijkbaar niet fatsoenlijk in staat zijn om wederzijdsheid in te schatten of consent te vragen, of zich bewust te zijn van hun machtspositie. Als je de parallel trekt naar bijv. vrouwen kleedruimtes, waarbij GK vrouwen bang zijn dat als een transvrouw zomaar binnen kan komen, een predator die zich verkleedt als vrouw dat ook dan zomaar kan doen. Maar is het dan niet ook het probleem proberen op te lossen door de verkeerde doelgroep aan te pakken? Als we het erover eens zijn dat de dader van onrecht degene is die aangepakt moet worden, waarom is het dan wel oke om transgenders zonder kwade bedoelingen op deze manier in de kou te laten staan?

Ik kan zo eindeloos doorgaan, maar wat ik wil zeggen is dit: Ook al ben ik zeer sceptisch, ik schrijf bewust in termen van vragen, omdat ik opensta voor de discussie en besef dat ik niet weet hoe een genderkritisch persoon naar deze zaken aankijkt.

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.