Het voordeel van de twijfel

Het voordeel van de twijfel

Nee, niet ‘functioneel boos’, ik schoot echt uit mijn slof

24-03-2022 · Redactioneel

Nog niet zo lang geleden - het was tijdens een van de lockdowns - werd ik aan de telefoon boos op een collega. Nee, niet ‘functioneel boos’, ik schoot echt uit mijn slof. Hij schrok, ik achteraf ook. Het voorval past in het rijtje fouten dat ik de afgelopen 25 jaar als leidinggevende heb gemaakt. Ik heb mijn excuses aangeboden, want dit was niet de manier om een ergernis duidelijk te maken. Ze zijn aanvaard. Gelukkig.

Je bent God niet

Ooit was ik op een vijfdaagse managementcursus, één belangrijke boodschap is blijven hangen: een leidinggevende is God niet, ook hij of zij maakt fouten. En hoe sneller je dat erkent, hoe beter het is. Een andere les stond op een koffiemok in een redactielokaal waar ik als beginnend journalist rondliep: ‘Soms weet je collega het beter.’ En dan is er nog die andere leidraad die altijd (behalve die keer dat ik uit mijn slof schoot) in mijn hoofd zit: behandel je collega’s zoals jezelf behandeld wilt worden. Ik wil een baas die naar me luistert, me voor vol aanziet en me de ruimte geeft. Zo probeer ik onze kleine club professionals te bestieren, een team dat heel goed weet waar het in ons vak - de journalistiek - om draait. Iedereen heeft zijn eigen ‘toko’ en werkt zelfstandig. Het is zoals Harro van Lente vorige week in Observant zei: “Professionals hoef je niet achter de vodden te zitten of intensief te controleren.”

Lastige vragen

Hoe is het om aan het roer te staan? Wat is het moeilijkste en wat is het leukste aan leidinggeven? Wie is je rolmodel? Dit soort vragen stellen we in een nieuwe serie De stijl van de leider aan bazen en baasjes binnen de UM. Lastige vragen, vind ik, nu ik zelf een antwoord probeer te vinden.

Het leukste is dat je een spin in het web bent, van (bijna) alles op de hoogte bent en (mede) aan de touwtjes trekt. Het moeilijkste: dat je altijd ’aan’ staat en je in de frontlinie staat als er iets misloopt.

Vrouwen? Welke vrouwen?

Een rolmodel? Dat is moeilijker. In mijn begintijd (begin jaren negentig) waren er nauwelijks vrouwelijke hoofdredacteuren in Nederland, en waren er ook weinig vrouwen op leidinggevende functies binnen de UM. Een van de eersten die ik me herinner is Marja Verhulst, zij was de hoogste ambtenaar van de universiteit. Een inspirerend mens dat helaas al snel ongeneeslijk ziek werd. Een van haar laatste klusjes was Observant. Wij hadden gedoe met ons stichtingsbestuur - allemaal mannen - dat niet wilde dat ik (toen nog redacteur) zou solliciteren naar de functie van hoofdredacteur. Waarom? Dat weigerde het bestuur toentertijd te vertellen.

Uiteindelijk kwam ik via het college van bestuur bij Marja Verhulst terecht. Haar open, kritische blik was een verademing. Ze luisterde, stelde vragen, zag mijn sterke punten en liet me zien waar ik nog te leren had. Ze zag me en gaf me het voordeel van de twijfel. De rest is geschiedenis.

Auteur: Riki Janssen

Foto: Shutterstock

Categoriëen: Columns en opinie
Tags: redactioneel,leiderschap,leider,baas

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.