Door de QR-code - die op stickers op toiletdeuren komt te staan – met de telefoon te scannen, komt men bij een zogenaamde linktree uit. Dit is een overzicht van linkjes die doorverwijzen naar webpagina’s met meer informatie. De linktree zal onderverdeeld zijn in verschillende ‘categorieën’ van ongewenst gedrag, zoals racisme en seksuele intimidatie, die aangeven waar slachtoffers hiervan hulp kunnen zoeken en het voorval kunnen melden.
Waarom op het toilet? “Dat is een plek waar je de QR-code ongezien kunt scannen, zodat je aan niemand hoeft uit te leggen waarom je dat deed”, zegt Helena Sanvicente, die het plan samen met Maaike van Uum voorstelde in de FASoS-raad – beiden zijn hier studentlid – en vervolgens verder ontwikkelde. “Bovendien is het een plek waar mensen heen kunnen gaan nadat ze iets vervelends hebben meegemaakt, om even ongestoord op adem te komen.”
Anoniem meldpunt
Het idee is geïnspireerd op een initiatief bij studentenroeivereniging Saurus, waar leden via een QR-code op het toilet melding kunnen maken van seksueel ongewenst gedrag. Is zoiets niet ook mogelijk in universiteitsgebouwen, vroegen studenten van de Diversity, Inclusivity, Accessibility and Sustainability (DIAS) werkgroep zich af na het bijwonen van een UM-conferentie over seksueel wangedrag in oktober. Hier werd een onderzoek gepresenteerd waaruit blijkt dat maar weinig UM-studenten melding maken van seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Een eerste voorstel, waarin men anoniem melding kon maken van ongewenst gedrag, kon nog op kritiek rekenen van het Diversity & Inclusivity Office en de faculteitsraad. Een anoniem meldpunt is juridisch ingewikkeld en helpt slachtoffers niet verder, zo klonk het. Bovendien voldoen de bestaande structuren, al vinden studenten en medewerkers het vaak lastig om de weg daarheen te vinden.
“In plaats van het toevoegen van een extra laag, zetten we de QR-code nu in om mensen bewust te maken van de al bestaande hulp- en meldpunten en om deze op een overzichtelijke manier te presenteren”, vertelt Sanvicente. “Zo kan men zien dat je bijvoorbeeld ook bij de vertrouwenspersoon terechtkunt zonder direct een formele klacht in te dienen. Dat is min of meer wat we ook met het anonieme meldpunt wilden bereiken: het verlagen van de drempel om te praten over ongewenst gedrag.” Dat zou ook personen moeten helpen die menen dat hun ervaring niet ernstig genoeg is. “Zodat ze niet pas een melding maken in het geval van verkrachting, maar bijvoorbeeld ook als ze zich ongemakkelijk voelen door ongepaste opmerkingen”, zegt Van Uum.
Universiteitsbreed
De studenten hopen dat de QR-codes nog voor de zomer op alle 76 toiletten in de FASoS-gebouwen te vinden zijn. Facility Services en de faculteitsraad stemden al in met het plan, het D&I Office controleerde de informatie in de linktree. Wat rest is een officiële goedkeuring door het faculteitsbestuur. Al is dat een formaliteit, verwacht Sanvicente. “Het is niet duur om de stickers te drukken en we kunnen ze zelf opplakken. Bovendien reageerde het bestuur tijdens de raad positief op ons plan.”
Mocht het initiatief naar behoren werken, bijvoorbeeld als blijkt dat meer UM’ers met vervelende ervaringen de vertrouwenspersonen weten te vinden, dan hopen de initiatiefnemers op uitbreiding naar de hele universiteit. Van Uum: “De linkjes zijn in elk geval niet specifiek voor FASoS, dus het kan snel en makkelijk op andere plekken gebruikt worden.”