Coronadreiging
Het onderwerp ‘corona’ is omgeven door complottheorieën en polarisatie. Dat werd vorige week donderdag nog maar eens duidelijk, nota bene rondom een lezing over het ontstaan van zulke complottheorieën. Studium Generale haalde wetenschapsjournalist Maarten Keulemans, die de afgelopen jaren voor de Volkskrant veelvuldig schreef over coronagerelateerd onderzoek, naar Maastricht om hierover vertellen. Zijn stelling: media, wetenschap en politiek hebben zelf (onbedoeld) een belangrijke rol gespeeld bij het ontwaken van de “innerlijke wappie” in veel mensen.
Deze poging tot zelfreflectie werd echter bijna in de kiem gesmoord. Pas nadat de organisatie donderdagmiddag in allerijl extra beveiliging had geregeld, viel het besluit om de lezing door te laten gaan, vertelde Keulemans bij aanvang. Waarom? Op aankondigingen van de lezing op Twitter kwam een golf van kritische reacties, waaronder van mensen die menen dat Keulemans als spreekpop van de overheid fungeert en actief leugens verspreidt. Hier ging een dusdanige dreiging vanuit dat men het “zekere voor het onzekere” wilde nemen, zegt Rob van Duijn, bureauhoofd Studium Generale. “Met extra beveiligers wilden we voorkomen dat mensen de lezing zouden verstoren.” Een maatregel die volgens Van Duijn maar bij weinig Studium Generale-lezingen genomen wordt.
De lezing verliep uiteindelijk “opvallend goed”, aldus Van Duijn. Er was ruimte voor een open discussie en vragen, ook van aanhangers van complottheorieën (bij de vraag ‘Wie denkt dat de Nederlandse overheid bestuurd wordt door een geheime macht’ gingen enkele handen omhoog).
Het enige ‘incident’ vond plaats na afloop, blijkt uit een humoristische tweet van Keulemans. Waar nam de organisatie hun spreker – die van tegenstanders regelmatig hoort dat hem tribunalen te wachten staan wanneer ‘de waarheid’ over corona naar buiten komt – na de lezing mee naartoe? Juist, naar café De Tribunal.
U-raad buigt zich over wc’s
Heel goed dat er genderneutrale wc’s in de UM-gebouwen zijn, maar soms is het echt zoeken naar een ouderwets damestoilet, vertelde een studente tijdens de jongste vergadering van de universiteitsraad. Bijvoorbeeld op Tapijn, bij het University College en bij de School of Business and Economics. Dat zou niet zo moeten zijn, zei collegevoorzitter Rianne Letschert. In ieder gebouw moet er een dames-, een heren én een genderneutraal toilet zijn. Al is dat soms lastig, erkende ze, zeker in de kleine panden met maar drie wc’s. Kunnen we geen lijst van krijgen van welke toiletten waar te vinden zijn?, klonk het.
Raadslid Maarten van Wesel (ondersteunend personeel) dook razendsnel de arbowet in en wist te melden dat een gebouw met alleen genderneutrale toiletten tegen de wet is. Er moeten “naar sekse gescheiden” wc’s zijn. Een opluchting voor de mensen met én hoge nood én een sterke voorkeur voor een dames- of herentoilet.
De raad kon kennelijk niet genoeg krijgen van het thema want meteen lag de volgende wc-gerelateerde vraag op tafel: “Hoe zit het met de zeep die we gebruiken?”, wilde een andere student weten. Is die ecologisch verantwoord, wilde hij eraan toevoegen, maar rector Pamela Habibovic was hem voor: “Jij wilt zeker een lavendelgeur.” Toen het gelach verstomde, benadrukte zij het belang van ecologisch verantwoorde zeep. Ze gaat kijken of de UM-zeep daaraan voldoet, beloofde ze.
De leugen regeert (niet meer)?
Vorige week schreven we op deze plek over de niet zo wetenschappelijke hoofdredacteur van populairwetenschappelijk tijdschrift Quest. De in september aangestelde Lyn Kuyper is namelijk een fervent verspreider van pseudowetenschappelijke denkbeelden (zoals dat voedsel sneller schimmelt als je er onaardig tegen doet en je aan corona “niet dood kunt gaan”), vertelden oud-redactieleden tegen onder meer de Volkskrant. Uitgeverij Hearst ging echter niet mee in de kritiek dat dit het wetenschappelijke imago van het blad zou schaden. Na een reorganisatie vertrok vrijwel de gehele redactie, maar Kuyper bleef aan.
Toeval of niet: een dag nadat Observant hierover berichtte, stapte Kuyper alsnog op bij Quest. Op eigen initiatief, verzekert uitgever Hearst op zijn website, want het bedrijf zag “haar graag onze gezamenlijke plannen voor het merk uitvoeren”. Over de commotie rondom haar aanstelling geen woord.
Het vertrek van Kuyper betekent overigens niet dat het blad “gered is”, klinkt de gelaten reactie van een oud-redacteur in de Volkskrant. “Het is overduidelijk hoe weinig respect de directie van Hearst voor het tijdschrift heeft, en hoe weinig kennis over wetenschapsjournalistiek in het algemeen.”