Hallo Observant, we organiseren een crowdfunding, een hardloopwedstrijd, een ludieke actie, allemaal bedoeld om geld in te zamelen voor een goed doel. Kunnen jullie daar aandacht aan besteden? Ongeveer iedere week vallen dit soort vragen in onze mailbox. Ons antwoord is bijna altijd: nee. Dat klinkt hard en onaardig, maar zo is het niet bedoeld. Dat proberen we uit te leggen: dit is een mooi initiatief, maar als wij een artikel wijden aan deze actie, scheppen we een precedent en moeten we ook ruimte geven aan alle andere acties. Met een beetje pech schrijven we dan iedere week over een ander goed doel en worden we een soort mededelingenblad. En dat is niet de bedoeling.
Land van zijn geliefde
Het antwoord is bijna altijd nee. Er zijn dus uitzonderingen. In het persoonlijke verhaal van Sjoerd Stoffels, een informatiespecialist aan de faculteit Arts &Social Sciences die begin januari zijn Oekraïense zwager in Kiev moest begraven en zag en ervoer wat de oorlog met het land doet, noemen we wél een geldinzamelingsactie. Voor generatoren en powerbanks. Waarom hier wel? Het is oorlog en het past bij het verhaal dat Stoffels vertelt, over de ellende in het land van zijn geliefde, over zijn machteloosheid en over hoe hij toch zijn steentje tracht bij te dragen.
Aardbeving
En uiteraard kan ook in het artikel over de enorme aardbeving in Turkije en Syrië, met duizenden en duizenden doden en vermisten, een link naar Giro555 niet ontbreken.
Crisis universiteitsraad
Los van de goede doelenacties, krijgen we wekelijks verzoeken om een tekst te plaatsen. Soms zijn het korte brieven die ingaan op een eerder geplaatst artikel. Die zetten we, mits goed leesbaar en niet te lang (maximaal 350 woorden) online. Soms zijn het opinieartikelen (vaak meldt iemand zich vooraf of we interesse hebben) waarin de schrijver zich opwindt, ergert of boos maakt over een actuele zaak die in zijn of haar ogen niet in de haak is. Ook dit soort inzendingen plaatsen we, mits goed geschreven (indien nodig helpen we daarbij), to the point en niet onder de gordel. Een voorbeeld is de bijdrage deze week over de crisis binnen de universiteitsraad (mocht het u zijn ontschoten: de voorzitter is voor Kerst opgestapt en diende tegelijkertijd een motie van wantrouwen tegen de raad in, er is nu een onderzoek gaande naar sociale veiligheid in de raad, de raadsleden hullen zich in stilzwijgen) waarin wordt gepleit voor vervroegde verkiezingen.
Hoe zit dat?
Dit is een onderwerp dat leeft. Ongeveer iedere dag krijgt de redactie vragen vanuit de UM: wat is er aan de hand bij de universiteitsraad? Weten jullie meer? Tja, wij horen wel het een en ander, maar zijn dat feiten of geruchten? Checken kunnen we het niet omdat raadsleden niet willen of zelfs mogen praten.
Het is wachten tot de democratisch gekozen raad de achterban wel uitleg wil geven.