“Het valt me op dat er weer twee stukken zijn verschenen waarin de Palestijnse kwestie nauwelijks serieus wordt genomen. Keer op keer verschijnen er artikelen waarin enkel de Israëlische kant (ik verwar Joods niet met Israëlisch) humanistisch wordt belicht.” Observant zou verzuimen om het belangrijke principe van hoor en wederhoor toe te passen, stond in een mail die net voor de bezetting van de FASoS-tuin binnenkwam. Op mijn vraag om welke artikelen het ging, kwam geen antwoord. Ik vermoed dat het artikel over vier joodse studenten die zich minder veilig voelen door de protesten deze briefschrijver niet beviel. En hoogstwaarschijnlijk ook het opiniestuk van een joodse student die in Observant oproept tot dialoog. Ook wij vroegen expliciet om reacties van de pro-Palestijnse kant, maar daar bleef het stil.
Hoor en wederhoor
Hoe dan ook, als we mensen vragen naar hun ervaring of gevoelens is hoor en wederhoor (de tegenpartij om weerwoord vragen) geen vereiste, laat staan noodzakelijk. De Raad voor de Journalistiek schrijft hierover: “Journalisten passen wederhoor toe bij personen die door een publicatie worden gediskwalificeerd, ook wanneer die personen hierin slechts zijdelings een rol spelen. Wie beschuldigd wordt, krijgt voldoende gelegenheid om, bij voorkeur in dezelfde publicatie, te reageren op de aantijgingen. Wederhoor ontslaat journalisten overigens niet van hun opdracht zo waarheidsgetrouw mogelijk te berichten.”
Media out
De redactie van Observant probeert op een evenwichtige wijze journalistiek te bedrijven, dus zo veel mogelijk kanten van een kwestie aan bod te laten komen. Ook als het gaat om de oorlog in Gaza en de beroering en protesten die er in Maastricht (en elders) mee gepaard gaan. Is er een demonstratie dan schrijven we daar over. Is er een debattafel georganiseerd, dan komt dat in de krant, wordt die vervolgens afgelast, dan is dat nieuws voor ons. Organiseert Studium Generale een avond over Gaza, dan doen we verslag, worden gebouwen beklad, dan is dat nieuws. Slaan studenten een tentenkamp op in de FASoS-tuin dan volgen we de ontwikkelingen op de voet. En uiteraard proberen we vertegenwoordigers van diverse groepen aan het woord te laten. Met de nadruk op proberen. Onze vaak herhaalde verzoeken daartoe hebben niet altijd succes. De joodse studenten wilden pas na veel aandringen met ons spreken, de tijdelijke bewoners van het tentenkamp lieten meermaals blijken dat ze niets met de media te maken willen hebben. Hun slogan: “Media out.”
Hongeren
Uiteindelijk wilden de hongerstakers met ons spreken, maar toen collega PD daar woensdagochtend 22 mei aankwam bleek de faculteit bezet. De drie zaten op straat, een van hen liet tijdens een kort interview weten dat hij doorgaat met hongeren tot de banden van de UM met Israëlische instituten zijn verbroken.