Voor de duidelijkheid: de raad van de FHML mocht niet stemmen over het voorstel voor het samenvoegen van ziekenhuis en hele universiteit, maar wel over de integratie van hun faculteit en het MUMC+. En daar wilde en kon de raad dinsdagmiddag achter gesloten deuren niet mee instemmen. Men vreest dat het veel grotere ziekenhuis de faculteit zal overvleugelen, zegt raadsvoorzitter Iwan de Jong in een eerste reactie. “We zijn bezorgd over de positie van onze decaan in het geheel”, klinkt het. Die zou vicevoorzitter worden van het nieuwe MUMC-bestuur, terwijl de ziekenhuischef de voorzittershamer krijgt. De raad ziet dat niet zitten, zegt De Jong: “De zorg is dat onze invloed afneemt. Die twee moeten een gelijkwaardige rol krijgen.”
Dubbele pet
Daar komen nog zorgen bij over de dubbele pet van de ziekenhuisbaas, die óók bestuurder wordt in het college dat het voor het zeggen krijgt over de hele UM en het ziekenhuis. Het eerdere antwoord van Helen Mertens, de huidige baas, dat dit niet anders kan, omdat daar iemand moet zitten die het ziekenhuis van binnenuit kent, overtuigde de raad dus duidelijk niet.
En dan er is nog de rol van de faculteitsraad zelf. Die staat “te summier beschreven” in de plannen, luidt het oordeel: “Met wie praten we straks precies en waarover? ‘Dat blijft hetzelfde’, is ons eerder gezegd. Maar dat wil je dan wel ergens in de officiële documenten terugzien.”
Waarom het oordeel achter gesloten deuren geveld werd, dus zonder aanwezigheid van pers en zelfs van decaan Annemie Schols? “Ik vond dat ik de raad die optie moest voorleggen, en die gaf daar de voorkeur aan. Ik kan niet in de hoofden van alle raadsleden kijken, maar ik vind de relatie met ons bestuur goed en veilig.”
Geen eindstation
De raad komt waarschijnlijk donderdag met een brief aan het faculteitsbestuur waarin hij zijn besluit verder toelicht. Een eindstation is dat niet: samenwerking ziet men wel degelijk zitten, zegt De Jong, alleen niet in deze vorm. Veel FHML’ers werken immers ook in het ziekenhuis, wat voor allerlei praktische problemen zorgt. “Wij denken graag mee over hoe die dan wel opgelost kunnen worden.”
De Ondernemingsraad van het ziekenhuis adviseerde maandag ook al een ‘nee’. In een besloten vergadering was die “unaniem”, zeggen voorzitter Marc Bemelmans en ambtelijk secretaris Claudia Backes desgevraagd. Die kogel was snel door de kerk. “We zijn hier al lang mee bezig, iedereen was het wel eens.”
Bijvoorbeeld over de plaats van de medezeggenschap: de verschillende raden binnen universiteit en ziekenhuis zouden leden moeten afvaardigen naar een ‘overlegtafel’ met het nieuwe, overkoepelende bestuurscollege. Een onmogelijke constructie, oordeelt de ziekenhuisraad. “Die mensen moeten dan steeds terug naar de eigen achterban voor overleg. Dat wordt onwerkbaar”, zegt Bemelmans. Daarbij: “Hoeveel invloed hebben wij straks nog?”
"Een draak"
Dan is er het nieuwe bestuursmodel, in ronkende termen aangekondigd als ‘het Maastrichts model’, uniek in Nederland: een samengaan van een ziekenhuis met een complete universiteit is in ons land nog niet eerder geprobeerd. Ook dat wordt afgeschoten. Bemelmans spreekt van “een draak. Niemand weet of dit gaat werken. En stopzetten gaat niet zomaar, wil je dit weer ontmantelen, dan kost dat maanden. Het is een experiment. Een doordacht experiment weliswaar, maar werkt het in de praktijk?” De OR, die de plannen liet doorlichten door een jurist, betwijfelt het ten zeerste. “Dit is een optelsom van twee organisaties met nog een extra laag erboven”, geeft Backes aan. Hoe dat een slagvaardige, efficiënte organisatie moet opleveren, ziet de raad niet.
Pas op, klinkt het, tegen nauwere samenwerking is de OR niet. “Integendeel. Maar dit is niet de manier.”
"Verdere route"
Dat de universiteitsraad vorige week al niet instemde, kwam als verrassing voor collegevoorzitter Pamela Habibović, liet ze Observant eerder al weten. Naast teleurstelling heerste er bij haar ook onbegrip. Verder zei ze de reacties van de andere gremia af te wachten en daarna samen met de Raad van Toezicht en de decanen “het standpunt en verdere route” te bepalen.
Het is nog wachten op het advies van het Stafconvent, het inspraakorgaan van de medische staf in het ziekenhuis. Dit volgt op 31 maart. Maar in een eerder interview met Observant klonken ook zorgen. Ook hier is niet iedereen gecharmeerd van hoe het nieuwe bestuursmodel en de besluitvorming er in de praktijk uit moeten gaan zien.