Bij een drankenwinkel loopt de Britse professor George (Colin Firth; hij kreeg voor deze rol al de acteursprijs op het festival van Venetië) tegen een jonge, knappe Spanjaard op. Ze praten even met elkaar, de Spanjaard is overduidelijk geïnteresseerd, en al snel lijkt het alsof George een nieuwe liefde gevonden heeft. Maar op het moment dat er een romantische scène op stapel lijkt te staan, houdt de Brit het voor gezien.
Regisseur en modekoning Tom Ford toont in zijn debuutfilm A Single Man een dag uit het leven van George, een hoogleraar in de Engelse taal die in Californië les geeft. Dat Ford weet wat mode en stijl is, blijkt uit de prachtige decors en kleding, passend bij het Los Angeles van 1962. Al heel snel wordt duidelijk dat George de dood van zijn partner Jim – die overleed acht maanden eerder aan de gevolgen van een auto-ongeluk - maar moeilijk kan verwerken. Slechts twee personen lijken hem nog op te kunnen vrolijken. Charley, al sinds hun jeugd tot over haar oren verliefd, verknalt het uiteindelijk door de relatie van George en Jim in twijfel te trekken. Alleen de knappe student Kenny, die zeer gecharmeerd is van zijn professor, lijkt het leven van de sombere man nog van een lichtpuntje te voorzien. Maar ook hij kan niet voorkomen dat George zich terugtrekt in eenzaamheid.
De film vertelt over de laatste dag van deze intens verdrietige man die vastbesloten is om op stijlvolle wijze en strak in het pak er een einde aan te maken. Colin Firth is van het begin tot het einde geloofwaardig. De momenten waarop hij als George ons een inkijkje geeft in zijn binnenwereld en het publiek hoort wat er in hem omgaat, zijn ijzersterk. Zijn commentaar op een wegvliegende zwarte uil of op zijn buurjongetje dat als een volleerde etterbak hem telkens met een speelgoedpistool probeert neer te schieten, zijn mooie illustraties van zijn wanhoop. A single man eindigt uiteindelijk verdrietig, maar in stijl. Een modekoning waardig.