Karlijn Roex schreef in haar brief van 4 maart over het emotioneel Maastrichtenaarschap dat studenten door sommige ‘Sjengen’ ontzegd zou worden. Ik kan me best voorstellen dat het voor studenten lastig kan zijn om hun plekje in Maastricht te vinden. Maar zouden Maastrichtenaren zo veel moeilijker te benaderen zijn dan bewoners van andere studentensteden in Nederland? Chauvinisme wil ik niet ontkennen, maar als Maastrichtenaar laat ik me ook graag voorstaan op gastvrijheid.
Roex zegt terecht dat ook studenten van de stad houden. Die liefde voor Maastricht is precies de sleutel tot integratie. Iedere student die interesse toont in de cultuur van de stad zal een warm welkom krijgen. Neem bijvoorbeeld de muzikale groeperingen die Maastricht rijk is. Leden – met zachte of harde G - zijn meestal meer dan welkom. Muziek is voor veel Maastrichtenaren een belangrijk onderdeel van hun cultuur. Wat zou carnaval zijn zonder muziek? Ook gedurende de rest van het jaar speelt muziek een grote rol in het culturele en sociale leven van Maastricht.
Mijn eigen vereniging, de Koninklijke Harmonie van Maastricht, houdt elke vrijdag repetitie. Daarna drinken de leden samen een drankje in onze bar. Wij vinden dat onze vereniging een warme plek moet zijn voor uiteenlopende karakters van alle leeftijden. De Harmonie heeft dan ook een actief jeugdbeleid. Ook studenten horen er wat ons betreft helemaal bij. Kom een keer kijken of jij je ook thuis voelt bij ons. Onze deur staat elke vrijdag voor je open. Je vindt ons aan de Kruisherengang 4. De repetitie begint om 20.00 uur. Als je je instrument meeneemt, ben je bij dezen uitgenodigd om mee te spelen. Maar ook de vereniging kan voor een instrument zorgen zodat je meteen kunt meespelen. Maar je mag natuurlijk ook eerst komen luisteren en het ‘pelske’ staat klaar. En die zachte G, die krijg je dan vanzelf!