Ondanks dat de titel anders doet vermoeden, is First Mission van Boris Paval Conen (regisseur van de tv-series Vuurzee en Deadline) puur Nederlands. In het drama, gebaseerd op ervaringen van medewerkers van Artsen zonder Grenzen, volgen we de idealistische Marina (Anniek Pheifer), die net is afgestudeerd als arts. Ze vlucht naar Zuid-Amerika wanneer een miskraam haar doet realiseren dat ze niet wil voldoen aan de perfecte verwachtingen die haar ouders en vriend van haar hebben. Op een kleine post van de International Frontline Doctors probeert ze samen met logistiek medewerker Barry (Tygo Gernandt), teamleider Thijs (Mark Rietman) en enkele andere vrijwilligers de lokale bevolking te voorzien van medische hulp. De post ligt in een gebied dat al jaren wordt geteisterd door een guerrilla tussen regering en rebellen. Marina merkt al gauw dat haar goede bedoelingen niet altijd uitpakken zoals ze hoopt en dat ze daarmee niet de levens van de bevolking redt, maar slechts de veiligheid van zichzelf en haar team op het spel zet. Zo probeert ze snel een baby medicijnen toe te dienen onder toeziend oog van de rebellen, niet beseffend dat dit absoluut verboden is op bezet terrein.
First Mission vraagt om bewondering voor het mentaal zware vrijwilligerswerk. Maar ondanks dat dit realistisch is verfilmd in een aantal aangrijpende scènes en Pheifer knap acteert, mag het niet baten. De film springt van cliché naar cliché, met als hoogtepunt een vurige liefdesrelatie.
Gezien de Engelstalige titel is First Mission klaar om internationaal verspreid te worden en wellicht hoopt men op het succes dat The Silent Army (de internationale versie van Wit Licht, geproduceerd in samenwerking met War Child) had. First Mission zal echter, alle goede bedoelingen ten spijt, in Nederland weinig stof doen opwaaien.