In de afgelopen maanden konden de spaarzame momenten van bevestiging dat ik niet in een compleet vacuüm aan het schrijven ben mijn hele dag goedmaken. Goedgebekte Hesperiedjes die om tekst en uitleg komen vragen, een aangeschoten compliment voor de Muziekgieterij, een meisje dat me aan de bar nogal kattig “schrijf er maar wat over in je column” toebijt nadat ze me al dan niet terecht op een vlakke trakteerde, ik word blij van het idee dat ik dit niet voor de kat zijn kut zit te doen. Ik beteken iets, aldus een kruimel op de rok van het universum.
Groot was mijn vreugde dan ook toen ik hoorde dat iemand had gereageerd op een stukje. Hoera, een brief! In your face, Albert B.! Jij trekt misschien tienduizenden hits van GeenStijl-lezers met een onderontwikkeld gevoel voor ironie, ik heb iemand dusdanig weten te raken dat hij of zij zich genoodzaakt zag in de pen te klimmen! Wie zou het zijn? Een verstoorde hoogopgeleide PVV’er die er een beetje moe van werd dat ik hem tot twee keer toe als Tokkie had weggezet? Een vrije geest die me wil hekelen over het fascistoïde karakter van introductieperiodes?
Uit meer onverwachte hoek betreft het een tweetal aspirantjes (tenminste, daar ga ik vanuit) van een ‘Heerenhuis’, die na de tekst half gelezen te hebben (“analyserend”) als voornaamste bezwaar hebben dat het door mij beschreven voorval buiten hun referentiekader valt. Het is mij nog nooit overkomen, dus het is niet gebeurd. De wereld bestaat slechts zoals ik hem waarneem. Solipsistjes in de dop. Goed gedaan heren, ik hoop dat jullie met dit wapenfeit en bijbehorende vermelding alhier tot volwaardig adriaan worden geslagen.
Hoewel ik eigenlijk een hekel heb aan meta-schrijven (“Ik zit naar een leeg papier te kijken”, dat soort zwakteboden), was de afweging ‘erboven te staan’ of even repliek te geven vrij snel gemaakt: zo grootmoedig ben ik niet, en het levert allicht leuke televisie op. Wat dat betreft kan ik de jongetjes de hand schudden: ook ik hecht waarde aan authenticiteit.
En stel je voor: je zal je spreekwoordelijke ballen maar op het hakblok leggen om een collectieve schokschouder als reactie te krijgen. Dat is toch bijna het allerergste wat je kan overkomen?