Ik loop al een tijdje mee, maar ik heb nog nooit zo’n prima popov-jaar meegemaakt. Zelf kon ik in kleine kring altijd aardig meekomen bij een partijtje popov. Het zijn de grote jongens die er deze maanden een waar feest van maken. De kwaliteit ligt hoog. Ik durf wel te zeggen dat sommige toppers zeker zo goed zijn als de sterren van het Nederlands elftal dat in juni wereldkampioen wordt. Ik denk daarbij aan een Johan Derksen, een René van der Gijp, een Jeroen Pauw, de side kicks van Matthijs van Nieuwkerk, de familie Mulder, Hugo Borst en Sven Kockelmann. De jarenlange training en ervaring hoor en zie je er zo vanaf. Ze barsten vooral van het talent. Popov is wat de Duitsers noemen gestiegenes Kulturgut. Ooit gaven journalisten in de marge van de voetbalzondag commentaar over wat ze hadden meegemaakt. Van lieverlede gingen ze ook vertellen wat er allemaal over het ‘spelletje’ werd geschreven en gezegd. Zo ontstond popov: praten over praten over voetbal. Er gaat geen dag voorbij of op de radio en de TV en in alle bladen wordt stevig gepopovd. De formule werd een groot succes. Nu zijn er vele varianten. Praten over praten over verkiezingen, vulkaanuitbarstingen, veiligheid, volksgezondheid en vaccinatie, voeding en vermageren, en niet te vergeten voute paters. Het kan niet op.
De oervorm is Voetbal International op RTL 7. Tenminste vier of vijf heren, zelden vrouwen. Een paar rijen publiek. De rollen liggen vast: de nette voorzitter die de boel bij elkaar moet houden, de hufter voor de sterke meningen, de hofnar voor de komische humor, het pispaaltje om af te zeiken, en bij voorkeur een bobo of bekende Nederlander die toegeeft dat hij het zo niet had moeten zeggen, dan wel de KNVB voor de laatste maal waarschuwt. Kijkcijfers gegarandeerd in elke verschijningsvorm. U hoeft alleen maar ‘KNVB’ te vervangen door Job Cohen, Europees luchtruim, bisschoppen, hoofddoekje of vlees eten. Op prime time ziet en hoort u dan dezelfde wedstrijd. Helaas blijft wat de hufter zegt hangen.
Mag ik u aanraden tot l juni alle verkiezingsprogramma’s te mijden. En het wereldvoetbal slechts te volgen vanaf de kwartfinale.