Robbert Kösters, voorzitter sportraad MUSST en derdejaars bewegingswetenschappen.
“Mijn grootste wens is een fatsoenlijk sportcomplex. Het hoeft geen architectonisch hoogstandje te zijn, als het maar functioneert. De huidige sporthal is simpelweg te klein. Dat is niet alleen onhandig in het dagelijks gebruik, het zorgt er ook voor dat we geen grote sportevenementen kunnen organiseren. Er zijn onvoldoende kleedruimtes en velden voor een toernooi. Het zou mooi zijn als je in zo’n nieuw sportcomplex ook mag blijven slapen. Als je teams uit het hele land op bezoek wilt hebben, moet je ze een goedkope slaapplaats kunnen bieden. Meestal is dat in de sporthal, maar op dit moment kan dat in Maastricht niet vanwege de brandveiligheid.
“Ik denk dat een nieuw sportcomplex en goed materiaal ook een impuls geven aan het niveau van de verenigingen. Ze weten zich nu redelijk te redden, maar vooral de kleinere verenigingen zijn beperkt in hun mogelijkheden. Sommige grotere clubs barsten juist uit hun voegen. Met een goede accommodatie wordt het makkelijker om spelers met een hoog niveau naar Maastricht te halen. Als je de voorwaarden creëert, komen de mensen vanzelf. We zijn daarvoor al op de goede weg. In een ideale wereld zou de universiteit een grotere rol in spelen. Ik vind dat de UM wel wat meer met ons mag pronken. Sporten is goed voor de integratie van internationale studenten – eenderde van de sportclubs heeft een buitenlandse voorzitter – en het blijkt uit onderzoek dat studenten sporten zien als een welkome onderbreking van de studie. We hebben zelf een kleine enquête gehouden onder de winnaars van de top 3%-beurzen en een groot deel van hen doet aan sport. Een goed sportklimaat trekt mensen, wat meer bedrijvigheid in de stad en dus meer geld voor de lokale economie betekent.
“Niet alleen het sportniveau kan omhoog, ook op andere vlakken kan de studentensport professioneler worden. Daarom zou ik graag zien dat de besturen van de verenigingen meer ondersteuning krijgen. Bijvoorbeeld door middel van een jaarlijkse cursus of workshops. Die worden al aangeboden, maar op een ideale universiteit zou het standaard zijn voor een nieuw bestuur om zo’n cursus te volgen. Wij als MUSST zouden daar ook een grotere rol in kunnen spelen.”
Jim Janssen, Maastrichtse wethouder van Sport.
“Sport en wetenschap zijn twee dingen die goed samengaan. De Universiteit Maastricht heeft van oudsher studies die een link met beide zaken hebben. Ik denk dan aan bewegingswetenschappen, maar ook voedingsleer en geneeskunde. Wat mij prachtig lijkt is als je de sport en de wetenschap combineert. Neem bijvoorbeeld het zorgbad. Dit zwembad is speciaal aangepast voor mensen met een beperking of mensen die revalideren. Het zou ook een goede plek zijn om onderzoek te doen. Wat gebeurt er als iemand revalideert? Waar heeft hij baat bij?
“Nog een voorbeeld. We zijn op dit moment bezig met het opwaarderen van het sportterrein De Geusselt. We willen dat het een soort bewegingsplein wordt, waar niet alleen leden van een vereniging komen, maar ook mensen die eens een keer een stukje willen hardlopen. Om dat te stimuleren kunnen ze via een chip kijken hoe lang ze over een rondje doen. Die materialen zijn ideaal voor onderzoek. Tijdens de daluren, wanneer er niet getraind wordt, zou daar gelegenheid voor zijn. Door sportclubs te betrekken bij de wetenschap, komt de UM dichter bij de burger te staan. Nu zorgt de verhouding tussen de student en de Maastrichtenaar nog wel eens voor lichte wrijving. De integratie kan veel beter. De universiteit en de stad kunnen niet zonder elkaar. De Maastrichtenaar vergeet nog wel eens hoe belangrijk de UM voor de stad is.
“Een ideale universiteit heeft een eigen sportcomplex. Dit zou weer een combinatie kunnen zijn van wetenschap en sport. Dus naast velden ook laboratoriums en meetkamers. Dat maakt het voor bedrijven interessant om te investeren. Het kan een complex worden dat zijn uitstraling heeft op de hele regio. Op dit moment heeft Limburg geen overdekte locatie waar een groot sportevenement met, zeg, 5000 toeschouwers, kan worden gehouden. Vaak wordt dan uitgeweken naar het MECC, waar het door de commerciële prijzen al snel een dure grap wordt.
“Ik denk dat er ook kansen liggen op het gebied van internationalisering. Waarom niet samen met de universiteit van Aken kijken wat er op sportgebied mogelijk is? We willen ons profileren als internationale sportregio. Zo proberen we het IOC-congres van 2019 naar Maastricht te halen.
“Tot slot vind ik dat er nog veel meer kan worden samengewerkt tussen studentensport- en burgerverenigingen. Bijvoorbeeld door samen te sporten. Nu delen ze soms een accommodatie, maar ik kan me ook voorstellen dat een studentenvereniging op een gegeven moment een soort fusie aangaat met een burgervereniging, dat ze bestaan binnen één vereniging. Samen, maar toch apart.”