De Universiteit Maastricht heeft veel grensarbeiders – werkend in Maastricht, vaak wonend in België of Duitsland - in haar midden. Voor een deel van hen is op 1 mei de sociale verzekering – denk aan WW, AOW, WIA/WAO – veranderd.
Het gaat om werknemers die zowel aan de Universiteit Maastricht als in hun woonland werken. Zij zijn vanaf 1 mei nog maar in één land verzekerd en dat kan gevolgen hebben voor onder andere de kinderbijslag (die is in België over het algemeen hoger dan in Nederland), AOW, werkloosheidsuitkering (in België tot 65, in Nederland maximaal drie jaar) en de zorgverzekering. “De werknemer mag niet zelf kiezen voor een land, dat bepaalt de Nederlandse, Belgische of Duitse sociale verzekeringsbank. Wie in Nederland ambtenaar is en over de grens zelfstandig ondernemer of werknemer (bediende), is in Nederland verzekerd. Wie in beide landen een aanstelling als ambtenaar heeft, is in het woonland verzekerd”, legt Jim Mesters uit. Hij is als senior administrateur van het administratief servicecentrum belast met internationale gelegenheden en verbonden aan het Knowledge Centre International Staff van de UM. Deze week organiseerde hij twee voorlichtingsbijeenkomsten.
Er is een overgangsregeling van kracht: iedereen die op 30 april 2010 in twee landen werkte, kan de oude verzekeringssituatie – mits alle omstandigheden hetzelfde blijven - nog maximaal tien jaar aanhouden.
Voor mensen die alleen in Nederland werken en elders wonen verandert er niets, benadrukt Mesters. Zij bouwen gewoon hun AOW op en moeten zich in Nederland voor ziektekosten verzekeren. “Die mensen betalen wel nog een klein bedrag aan de Belgische mutualiteit. Dat is echter geen premie, maar een lidmaatschap. Heel handig, want je hebt dan recht op Nederlandse en Belgische medische hulp. Bovendien kiezen veel grensarbeiders die in België wonen voor een hospitalisatieverzekering. Die is niet verplicht, maar wel verstandig. Je hoeft dan niets bij te betalen als je – zonder goedkeuring van je Nederlandse verzekering – in een Belgisch ziekenhuis terechtkomt.”
Mesters wijst erop dat het verstandig is voor grensarbeiders om te “shoppen als het gaat om ziektekostenvergoeding. Je moet goed kijken in welk land je het meeste vergoed krijgt. Het ene medicijn krijg je bijvoorbeeld in Nederland niet vergoed, maar in België of Duitsland wel.”