Depois do Fim, Riverside, The Decemberists, K2, Yes, Werwolf, Frank Zappa. Dit is maar een greep uit de ruim vierduizend bands van over de hele wereld die een paar liefhebbers hebben verzameld op een website over zogeheten progressieve rockmuziek: Progarchives.com.
Odin Essers, werkzaam als taaldocent bij het Talencentrum en het University College Maastricht, bezoekt de website iedere dag. Via de uitgebreide database heeft hij al veel bands ontdekt en is hij een ware kenner geworden. “Ik lees erover omdat de site ook veel informatie over de bands geeft, namen van artiesten komen steeds terug waardoor de verbanden duidelijk worden, en ik luister natuurlijk veel naar de muziek. Het fijne is dat je online nummers integraal kunt beluisteren. Zo weet ik meteen of ik het wat vind en of ik het wil hebben.”
De bands zijn gerangschikt naar land, alfabet, genre, en mate van populariteit. Er wordt ook veel achtergrondinformatie gegeven over de soorten progressieve muziek, want die is onderverdeeld in tal van subcategorieën. Zelf geeft Essers de voorkeur aan symfonische rock. Als voorbeeld geeft hij Genesis. Een klik op de naam en er verschijnt informatie over de rockgroep en een discografie. Nog een klik en de muziek klinkt. Bezoekers kunnen ook hun commentaar op de albums geven. Nursery Cryme van Genesis krijgt maar liefst vijf sterren, een masterpiece. Essers is het daar helemaal mee eens. “Zelf geef ik eigenlijk nooit een beoordeling, maar ik zou dat toch eens moeten doen”, zegt hij.
Als Essers muziek aanzet gaat hij er echt voor zitten. De meeste symfonische rockalbums zijn conceptueel. Met andere woorden: het vormt muzikaal en tekstueel een samenhangend geheel. De liedjes zijn langer dan de gewoonlijke drie minuten, en duren wel twintig of dertig minuten. De teksten zijn diepgaand, zijn verhalend of gaan bijvoorbeeld over politiek, of legenden en mythes. “Als je wilt weten waar de teksten precies over gaan, moet je goed luisteren. Het is geen achtergrondmuziek. Veel teksten heb ik zo vaak beluisterd dat ik veel teksten van buiten ken, maar ik zing nooit mee.”