De rechtenfaculteit komt met een innovatief vervolg op het PGO systeem. FGO: Fraude Gebaseerd Onderwijs. Een gat in de markt voor de academische wereld, die al met al behoorlijk corrupt is. U wilt voorbeelden? Free-riding bij co-auteurschap, met andere woorden het vermelden van co-auteurs die niks aan het artikel hebben bijgedragen. Hoewel dit wordt afgedwongen door de begeleider, hoopt de student, al meeliftend op diens reputatie, in een beter tijdschrift te kunnen publiceren.
Het vermelden van ‘grote namen’ gebeurt ook bij EU-projecten, puur en alleen om het budget omhoog te krikken, want ze hebben niks met het project van doen. En dan is er nog de manier waarop met onderzoeksdata wordt omgegaan. Alles is toegestaan, zolang de hypothese maar wordt bevestigd. Hoogleraren met ‘nevenactiviteiten’ sla ik maar even over. Ligt gevoelig.
Om terug te komen op fraude en met name plagiaat, er wordt al jaren hard gewerkt om studenten beter te laten plagiëren. Om onopgemerkt te blijven bij de antiplagiaatsoftware moeten ze namelijk onder een bepaald percentage aan geplagieerde tekst zitten, en dat wordt dan het doel in plaats van het vermijden van plagiaat. Hoera voor synoniemen en het verplaatsen van zinsdelen.
Hoe men op FGO is gekomen? Zolang de examencommissie zwijgt over de besluitvorming ben ik vrij om mijn fantasie de vrije loop te laten, dus bij deze de gok ‘invloedrijke papa van één van de fraudeurs’?