P-less is een cash-back site. “Het is een van oorsprong Engelse consumentenhobby”, vertelt Bram Bongers die in 2003 in Maastricht afstudeerde. Het idee is simpel: internetsites die banners of andere reclames van webwinkels plaatsen krijgen een beloning voor ieder product dat klanten via hun site bij de betreffende winkels aanschaffen. Op p-less (spreek uit: pay-less) staan ongeveer 300 links naar webwinkels. Als mensen via deze site iets kopen bij bijvoorbeeld bol.com dan krijgt p-less een beloning, soms tot wel 25 procent van de verkoopprijs. Cash-back dus. Bongers steekt die 25 procent niet in eigen zak maar geeft het terug aan de klant.
Het is nog een vrij onbekend fenomeen in Nederland, zegt de kersverse ondernemer. “Ik had op slag het gevoel dat ik een gat in de markt had gevonden.” Zijn wens om eigen baas te zijn leek opeens binnen bereik. “Ik houd er niet van als mensen me onder de duim proberen te houden, dan word ik bokkig als een wilde hengst. Ik kan al helemaal niet tegen mensen die zeggen: we doen dit zo omdat het al jaren zo gaat. Dan krijg ik de kriebels. Ik kan mijn creativiteit niet kwijt.”
Het borrelt in hem, soms voelt hij zich een uitvinder: staat hij een plafond te witten en vraagt hij zich af waarom er niet zoiets bestaat als een keukentrap op wieltjes, zodat je niet telkens dat trapje op en af hoeft? “Ik houd van het bedenken van een eerste idee, het uitwerken van een concept tot het cijfermatig werk.” Hij grinnikt: “Ik ben niet voor niets fiscaal jurist.”
Studerend Nederland blijkt een belangrijke doelgroep. “Via p-less kun je bijvoorbeeld goedkope sportvakanties boeken. Ik zou ook graag studieboeken in mijn bestand willen opnemen maar dat is moeilijk in Nederland vanwege de minimale boekenprijs die hier geldt. Ook interessant: in de categorie ‘Tips en gratis’ kun je naast besparen ook geld verdienen!”
Bongers wil met p-less “de Robin Hood van de Nederlandse consument worden”. Al draagt de hedendaagse versie geen zoveelste-eeuws pakje maar een keurig kostuum. “Ik wil de macht met deze ‘100 procent cash-back site’ terug geven aan de consument. Die macht is nu grotendeels in handen van retailers en producenten. Als consumenten hun krachten bundelen kunnen ze producten tegen steeds hogere kortingen kopen”.
Maar als hij alles teruggeeft aan de klant, waar betaalt de moderne Robin Hood dan zijn nette kostuum van? “Ik houd bij alle gebruikers eenmaal per jaar 6,95 euro aan administratiekosten in, over de cash-backs. Inmiddels heb ik zo’n 5000 leden, dus ik kan er nog niet helemaal van leven.” Over een tijd hoopt hij helemaal zelfstandig te zijn. “Mijn Engelse collega’s kunnen er prima van rondkomen!”
Nog een laatste vraag: als iedereen nu massaal thuis gaat zitten cash-backen, lopen de winkelstraten dan niet leeg? Bongers: “Dat zou ik helemaal niet zo erg vinden. Ik word zelf alleen maar chagrijnig van winkelen. Ik erger me de laatste tijd aan de bediening. Als je binnenloopt, zit de caissière je al bij voorbaat verveeld weg te kijken. We kunnen onze tijd beter besteden. Met borrelen met vrienden of nieuwe uitvindingen bedenken bijvoorbeeld.”