Het begint als een soort kriebel in je buik. Niet te verwarren met vlinders of adrenaline. Langzaam klimt het naar boven, waar het vervolgens in je hoofd begint te praten. Had Dr. Evil een Mini-Me naast hem lopen, wij vrouwen hebben er een in ons hoofd. Het begint meestal vrij onschuldig. Ben ik te dik? Zit mijn haar wel goed? Ben ik wel lief genoeg voor de rest van de wereld? Dan, wanneer je verliefd bent, begint hij te gillen. Steeds harder, totdat je jezelf tegen je vriendinnen hoort klagen over hoe ingewikkeld mannen wel niet zijn en hoe tegenstrijdig de signalen zijn die ze geven. Hoe dat kaboutertje ooit in ons hoofd terecht is gekomen weet niemand. Één ding is zeker, toen we nog op Venus woonden was hij er niet.
Wij vrouwen kunnen eeuwig twijfelen, vooral wanneer het over liefde gaat. Ik overdrijf niet eens. Ik heb nog nooit een vrouw horen zeggen dat zij op haar man is afgestapt, dat ze zijn gaan daten en nu al jaren samen zijn. Wij analyseren iedere situatie en iedere gedraging, op zoek naar een verborgen betekenis die geen enkele vrouw ooit vindt. Ik ben nu wel heel negatief over de ladies, maar ook ik ben wereldkampioen overanalyseren. Twee weken geleden zag ik een stelletje ruziën. Zij schreeuwde het hardst, zwaaide het meest met haar armen. Hij was een slenterend hoopje ellende. Toen bleek dat hij te langzaam liep stopte ze even om op hem te wachten. Alsof het stemmetje haar eraan had herinnerd dat ze helemaal niet zonder haar man kon.
Nu zou je denken dat Mini-Me er op een gegeven moment genoeg van heeft. Dat hij schor wordt of niets nieuws meer te verzinnen heeft. Nou, ik dacht het niet. Afgelopen week besloot ik vriendlief te verrassen met een etentje. Met volle boodschappentas race ik – kwam door de adrenaline hoor– de Caberg op om vervolgens een half uur lang à la Pierre Wind compleet gestrest de keuken door te stuiteren. Ik was zo bang dat hij naar beneden zou komen, of al gegeten had, of mijn eten niet zou lusten enz. Bleek dus allemaal ongegrond te zijn.
Nu heb ik een vraag. John Gray, u schreef dat vrouwen van Venus naar de aarde toe gingen zodat ze samen konden zijn met de mannen van Mars. U schreef dat we elkaar daarna niet meer begrepen, en toen kwam die stem. Denkt u dat het helpt als we terug naar Venus gaan?