Al eens eerder heb ik gedebiteerd dat hoe goed en knap muziek ook in elkaar zit, als er geen ‘klik’ plaatsvindt, het een theoretische exercitie blijft. Simpeler gesteld: ‘knap gedaan’ of ‘leuk gevonden’ is niet hetzelfde als ‘mooi’ of ‘goed’. De eerste twee kunnen enigszins objectief worden vastgesteld, de andere kwalificaties zijn een kwestie van –zucht - smaak.
Nu ben ik van mening dat er over smaak wel degelijk te twisten valt: ik hou mensen wel eens de vergelijking voor van de jongeman die elk weekend in dezelfde straat met restaurants staat, om zich heen kijkt, en toch maar weer de McDonald’s binnen loopt. Hij vindt het eten daar immers ‘wel lekker’, en heeft geen behoefte eens ergens anders te gaan dineren. Als niemand hem op het hart drukt dat het menu bij de Italiaan om de hoek veel beter is voor hetzelfde geld, zal hij tot in den treure slappe frietjes in de geelgroene saus blijven dopen. Zo is het ook met muziek: veel mensen zijn content met Sky Radio omdat ze niet beter (willen) weten.
Desalniettemin: muziek moet idealiter onderbuikgevoelens oproepen. Iets ongrijpbaars, waardoor het in je hoofd blijft zitten en niet meer weggaat. Dit geldt al helemaal voor dansmuziek, je moet immers gaan staan en bewegen, niet blijven zitten en goedkeurend je hipsterbaardje strelen.
Zodoende ben ik erg onder de indruk van Flashmob, de nieuwe cd van Frans-Italiaanse dj Vitalic. In te delen als techhouse/electro en vergelijkbaar met het werk van Boys Noize, Deadmau5 en Fake Blood, weet de plaat feilloos de onderbuik te vinden. Hoewel hij zich er niet zo makkelijk vanaf maakt als de langspeler van Justice (Groter = beter), heeft hij eenzelfde gevoel. Met behulp van de bekende trukendoos van opzettelijk smerig klinkende synths, dissonante akkoorden, percussie zonder genade en het instinct zichzelf niet al te serieus te nemen, worden epische tracks gebouwd die als één lang refrein klinken. Het is heftig, enigszins emotioneel en hoewel de schijf ook erg geschikt is als auditieve ondersteuning voor het stofzuigen of hardlopen, is hij gemaakt om hangars vol mensen te vloeren, en daar komt hij ook het best tot zijn recht. Stiekem ontzettende pillenmuziek, maar zonder ook ui-terst genietbaar.