Op wie onderzoeker Paul Jungbluth op 9 juni gaat stemmen? Daar is geen twijfel over mogelijk. Een foto van rompertjes met daarop de tekst Yes we Cohen siert zijn deur in de School of Business and Economics. “Inmiddels is de kreet al wat verouderd, ik vraag me trouwens af of die truitjes ook echt ooit verkocht zijn. Ik heb het direct na de persconferentie waarbij Job Cohen het lijsttrekkerschap van de PvdA aanvaardde opgehangen. Ik was erg ingenomen met wat hij daar zei. Hij keert terug naar de oude socialistische waarden.”
En daarmee haalt Cohen ook Jungbluth terug naar het oude nest. “Ik ben in 1991 uit bozigheid bij de PvdA weggegaan, na het WAO-debat (De PvdA stemde in met een omstreden kabinetsbesluit over de WAO, waardoor arbeidsongeschikten massaal werden herkeurd en in veel gevallen weer aan het werk moesten. Dit tot woede van de leden, red.). Er was toen een hele uitstroom bij de partij en daar was ik er één van.”
Hij bleef wel politiek geïnteresseerd en actief (“Altijd geweest. Ik ben een socioloog uit de jaren zestig, in die tijd lag het voor de hand dat je dan ook met politiek bezig was”), onder andere als Tweede Kamerlid voor GroenLinks. “Toen ik daarvoor werd gevraagd was ik helemaal geen lid van die partij, dus ik keek er wel van op. In de Kamer merkte ik dat mijn ideeën toch meer overeen kwamen met die van de PvdA.” Jungbluth stelde zich bij de verkiezingen in 2006 niet meer verkiesbaar. “Ook omdat de kreet bij GroenLinks toen was dat de ouderen, waar ik er één van ben, zich niet meer solidair wilden opstellen met jongeren. Dat is onzin.”
Een eventuele rentree in de politiek sluit Jungbluth niet uit. “Niet meer in de Tweede Kamer, maar ook op regionaal gebied is er problematiek waar je de handen aan vol hebt. Niet dat ik nu aan het solliciteren ben naar zo’n functie, zeker niet. Daarvoor heb ik het veel te druk met mijn onderzoek.”