“Overal precies hetzelfde is de dood in de pot”

“Overal precies hetzelfde is de dood in de pot”

Groenbeleid aan de UM

20-06-2022

Wat meer bomen hier en wat minder stoeptegels daar; de laatste jaren komen steeds meer initiatieven van de grond om de omgeving van de universiteitsgebouwen groener te maken. Daarbij is er oog voor mens, dier en plant, en ruimte voor samenwerking met het Centrum voor Natuur- en Milieueducatie in Maastricht en regio (CNME).

Hij doet al vijftien jaar het groenbeheer aan de Universiteit Maastricht, maar de afgelopen drie jaar is zijn baan echt veranderd, zegt Karel Pisters. “Tot nu toe hield ik vooral in stand wat er al was. Dat vond ik altijd al een gemiste kans, maar als de behoefte er niet is, dan houdt het op.”

Nu is de behoefte aan meer groen er wél. Neem het grasveld bij Universiteitssingel 40. Lange tijd stond er niets, later een paar picknickbanken en een tafeltennistafel, maar alsnog vrij kaal. Nu zijn er bloembedden met inheemse planten, is er een haag die de weg uit het zicht houdt en staat er een aantal nootdragende bomen. “Dat leek me leuk voor de studenten, dan kunnen ze nootjes verzamelen.”

Hergebruikte tegels

Ook het trottoir achter de gebouwen van de Faculty of Arts and Social Sciences is op de schop gegaan. “Daar was een hele grote lap stoeptegels die eigenlijk alleen werd gebruikt om tijdens de facultaire introductie een tent op te zetten”, zegt Pisters. “Nu is er in overleg besloten die tent op het parkeerterrein te zetten – het gaat tenslotte maar om een paar weken per jaar – en hier groen te planten. Een deel van de tegels hebben we hergebruikt om zitjes van te maken.”

Rondom de Tapijnkazerne zijn er in samenwerking met het CNME inheemse planten neergezet, er wordt op meerdere plekken minder enthousiast gemaaid. Dat is goed voor de bijen en vlinders. Ook met het grasveld achter Duboisdomein 30 en de tuin bij de School of Business and Economics wil Pisters aan de slag. Of dat ook daadwerkelijk lukt, ligt voor een deel aan de financiering. “Meestal komt het geld deels van de faculteit, deels van het centrale bestuur. Maar het zijn wel behoorlijke investeringen. Bij SBE zou ik graag een terrastuin aanleggen en bij Duboisdomein 30 wordt een ongebruikt grasveld omgevormd tot bloemenweide.”

Misverstanden

Ecologisch gezien is extra groen niet per definitie extra interessant voor de natuur, zegt ecoloog Peter Alblas van het CNME. “Je moet variatie creëren; overal precies hetzelfde is de dood in de pot.” Maar wat voor planten er ook staan, het heeft altijd een ander groot voordeel. “Het gaat om de relatie tussen mens en natuur. De afstand tussen de gemiddelde Nederlander en het groen om ons heen is vrij groot.”

Pisters is het daarmee eens. “Het groen van de universiteit is een stuk uitgebreider en leuker geworden, waardoor het interessanter wordt voor medewerkers en studenten om er te gaan zitten. Dat creëert een wisselwerking, men gaat denken; kunnen we hier ook nog iets mee.” 

Wat Alblas betreft gaat het nog een stapje verder. Er zijn nog veel meer mogelijkheden dan borders en bomen, als je eerst een paar misverstanden de wereld uithelpt, zegt hij. “Er gebeuren vaak heel leuke dingen op ongeplande terreinen. Daar hoef je niets aan te doen. Neem de oude Calatrava-campus. Daar hebben ze allerlei soorten grond gestort om het gat op te vullen, gewoon wat ze over hadden. Daardoor zijn er nu heel verschillende vegetaties. Aan de ene kant heel groen, daarnaast steppeachtig. Mensen zijn geneigd overal een voedingsrijke bodem aan te leggen, maar bijvoorbeeld wilde bloemen groeien juist op voedselarme, droge grond.”

Warm parkeerterrein

Ook op een parkeerplaats kan van alles leven. “Sommige insecten leggen juist hun eitjes op het kapotgereden gras, daar wordt de grond warmer. Als je in grasgreppels – vaak tussen de weg en het parkeerterrein – stokjes steekt, gaan bijen en graafwespen er holletjes maken. Als je iets meer ruimte laat tussen stoeptegels dan kan er slangenkruid groeien. Daar komt een heel kieskeurige bij op af, die alleen de nectar en het stuifmeel van dit plantje eet. Zo’n bij kun je tot een icoon van Maastricht maken – die komt alleen hier.”

Voorwaarde is dan wel dat de plantjes niet als onkruid worden gezien en weggehaald. “Dat is het lastige vaak; hoveniers hebben een bepaalde standaard – die houden alles schoon. Eigenlijk moet je dan zeggen; dat hoekje daar, dat is mijn rommelhoekje. Zet er desnoods een bordje bij!”

Dit is het vierde deel in een serie artikelen over duurzaamheid aan de UM. Het eerste artikel over elektrische auto's en bestelpunten vindt u hier, het tweede deel over het tegengaan van voedselverspilling hier en het derde deel over de UM Star Show- een duurzame toekomst hier

Auteur: Cleo Freriks

Foto: Joey Roberts

Tags: duurzaamheid,klimaatverandering,duurzaam,groenbeleid,tuin,fasos,fhml,uns40,bomen,ecoloog,cnme

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.