Er zat een ietwat pissige toon in het berichtje dat ik eind vorige week ontving. ‘Je wekt de indruk alsof dit de visie van zo ongeveer de hele UM-gemeenschap is. Nu lijkt het alsof hooguit een klein gedeelte van de medewerkers achter Rianne Letschert staat’, stond er kort samengevat.
Wat was hier het pijnpunt? De taalkwestie, oftewel het artikel waarin drie UM-medewerkers aan het woord komen die het Nederlands graag zien terugkeren op de universiteit. Zij reageerden op het interview met collegevoorzitter Letschert die zeer bezorgd is over de stemmen die al een tijd opgaan in politiek Den Haag, stemmen die een veel grotere rol voor de moerstaal aan de universiteiten willen. In het onderwijs, denk aan meer Nederlandstalige bachelors, maar ook in het onderzoek. Mocht minister Dijkgraaf, die een dezer dagen met een brief over internationalisering naar buiten komt, hier gehoor aan geven, dan heeft de zeer internationale UM, maar ook de stad, regio en provincie - de UM is een belangrijke motor voor de economie - een groot probleem, aldus Letschert. Lange boodschap kort: de Engelse taal is van levensbelang voor de UM.
Chapeau
Het moge duidelijk zijn dat de drie niet de opinie van de hele UM-gemeenschap vertegenwoordigen, dat wordt ook nergens in het stuk beweerd. Integendeel. Lees alleen al het chapeau (dat is de losse regel die boven of onder de kop staat): ‘Drie UM-medewerkers zijn juist wel voorstander van terugkeer van Nederlands op universiteiten’, of de reactie van filosoof Rob Houtepen, die overigens absoluut niet tegen Engels in het hoger onderwijs is, maar vindt dat het nu te ver is doorgevoerd: “Deze kwestie raakt me diep, juist omdat niemand om mij heen dit probleem lijkt te zien. En omdat iedereen (TINA, “there is no alternative”) maar slaafs achter de globalisering blijft aanlopen.”
Steenkolenengels
De keuze om de drie aan het woord te laten, is een eenvoudige: wij proberen als het even kan zoveel mogelijk opvattingen te laten horen. En na het uitgebreide interview met Rianne Letschert was het tijd om ook eens mensen met een andere visie aan het woord te laten. Dat dit discussie oproept, is wat ons betreft alleen maar goed. Kijk naar de commentaren onder het artikel. De een vindt dat de drie een achterhoedegevecht leveren, want “de internationale boot is eigenlijk al lang vertrokken”. Een ander die wijst op het steenkolenengels om haar heen, is juist blij dat deze collega’s “hun mening (durven) geven”.
Mopperen
In onze redactieraad, met daarin lezers van binnen en een enkele buiten de UM, die deze week vergaderde en dit soort discussies toejuicht, werd er ook nog wat gemopperd. En wel over de “degrowth” (over goed Nederlands gesproken) waarvoor Lies Wesseling in het artikel pleit. Met het oog op “eco-rampen” zou dat een beter “toekomstgericht perspectief” zijn. Daar werd zwaar aan getwijfeld door een van de leden. Dat mag uiteraard. Mijn suggestie: laat het breed horen, stuur een ingezonden brief of opiniestuk.