Maastricht mag dan geen echte kamernood kennen, dat wil niet zeggen dat op de woningmarkt voor studenten alles hosanna is. Te duur, kwalitatief onder de maat: er is regelmatig kritiek op de beschikbare kamers. Waarom, klinkt het dan, bouwen de Maastrichtse woningcorporaties niet meer bij? Zij moeten zich aan kwaliteits- en huurregels houden en leveren dus goede en betaalbare kamers, zo is het idee.
Op dit moment zijn veruit de meeste Maastrichtse studenten voor een woning aangewezen op particuliere verhuurders en bedrijven. Die bezitten ruim 80 procent van de bijna 20 duizend Maastrichtse studentenkamers en -studio’s. Woningcorporaties Maasvallei, Servatius, Woonpunt en Wonen Limburg komen samen al een paar jaar niet verder dan een kleine drieduizend, zo’n 17 procent van de markt, hield Maurice Evers van Maastricht Housing de leden van de commissie operations van de universiteitsraad vorige maand voor. Om dat aandeel op peil te houden, zijn er de komende jaren 280 nieuwe kamers nodig. Willen ze het opkrikken tot 20 procent, dan moeten er maar liefst 1100 extra bijkomen, becijferde Evers.
“Geen echte noodzaak”
Ook dat blijft echter nog ver verwijderd van de 30 procent die de corporaties zich ooit ten doel stelden. Sterker nog, ze haalden dat marktaandeel in Maastricht nog nooit. Dat percentage, zeggen woordvoerders van Woonpunt, Maasvallei en Servatius desgevraagd, was dan ook nooit een harde ‘prestatieafspraak’ met de gemeente die koste wat kost gehaald moest worden. Meer een streven dat volgens Hafid Bendaoud van Servatius geformuleerd werd in de tijd dat de universiteit jaarlijks nog fors groeide en er dus meer nood aan nieuwe kamers was. Nu de groei van het studentenaantal is afgevlakt – dit academisch jaar bleef het ongeveer gelijk – “is er geen echte noodzaak om grootschalig nieuwe studentenhuisvesting te gaan ontwikkelen”, zegt Bendaoud. En inderdaad, wie dit studiejaar in Maastricht op kamers wilde, was uiterlijk tegen oktober wel onderdak, meldde Evers eerder al in Observant.
Daarbij zitten corporaties die studentenhuisvesting willen ontwikkelen in een lastige financiële spagaat, laat Stefanie Borghstijn van Maasvallei weten. Die kamers en studio’s moeten betaalbaar blijven, en dat betekent relatief lage huurinkomsten “terwijl bouwkosten en andere investeringen juist zijn gestegen”. Maasvallei haalde daarom eerder al een streep door de ontwikkeling van 250 studentenstudio’s op Randwyck, die in 2024 klaar hadden moeten zijn. Ook Servatius zag om financiële redenen geen brood in dat project, zegt Bendaoud: “Te duur.” De ambities voor de komende jaren blijven bescheiden: Woonpunt heeft geen nieuwe studentenwoningen op de rol staan, Maasvallei realiseert studio’s “die wellicht ook geschikt zijn voor studenten” en Servatius hoopt uiterlijk begin 2029 150 nieuwe kamers opgeleverd te hebben.
Studentencorporatie
Het riep in zowel de U-raad als eerder in de Maastrichtse gemeenteraad – de partij M:OED nam het zelfs in het partijprogramma op – de vraag op of er een gespecialiseerde studentencorporatie moet komen. In tegenstelling tot andere Nederlandse studentensteden heeft Maastricht er nooit een gekend. Zou die niet voor extra betaalbare studentenwoningen kunnen zorgen? De Maastrichtse corporaties reageren afhoudend: ze werken al volop samen, klinkt het, en betwijfelen of zo’n nieuwe club levensvatbaar zou zijn. Borghstijn: “De kern blijft de financiële haalbaarheid van betaalbare nieuwbouw. Een gespecialiseerde organisatie lost het onderliggende probleem niet automatisch op.”