Voor de duidelijkheid: de raad stemde niet over het voorstel voor het samenvoegen van ziekenhuis en hele universiteit, maar over de integratie van de FHML en het MUMC+. En die kan de goedkeuring absoluut niet wegdragen, blijkt uit de brief. In anderhalve pagina somt de raad zes kritiekpunten op de ‘huwelijksplannen’ op. Daarin zijn “de positie van de FHML en de academische kerntaken – onderwijs en onderzoek – onvoldoende uitgewerkt en gewaarborgd”, vindt men. De raad, met andere woorden, is bang dat de faculteit na het samengaan ondersneeuwt.
Belangrijk pijnpunt
Belangrijk pijnpunt is de rol die de FHML-decaan in de plannen krijgt toebedeeld. Die zou vicevoorzitter van het nieuwe vijfkoppige MUMC-bestuur worden, terwijl de ziekenhuischef de voorzittershamer krijgt. Niet acceptabel, zei raadsvoorzitter Iwan de Jong vorige week al tegen Observant: “Die twee moeten een gelijkwaardige rol krijgen.”
De raad is er in zijn brief kritisch over dat de decaan zijn wettelijke taken en bevoegdheden op het gebied van onderwijs en onderzoek in dit bestuur moet ‘inbrengen’. Daarmee boet hij of zij aan zeggenschap in, vindt men. Ook over het ‘Beraad Onderwijs en Opleiding’ in het nieuwe MUMC+ is men niet te spreken. Want waar dat precies over gaat en hoeveel het te zeggen krijgt, vermelden de plannen niet: “Dit is onvoldoende voor een orgaan dat de academische kern van de FHML moet bewaken.”
En hoe moet dat als het nieuwe MUMC-bestuur onderling ergens niet uitkomt, vraagt men zich af. In de plannen mag dan het nieuwe, overkoepelende bestuurscollege van universiteit en ziekenhuis zich over de zaak buigen. Maar daarin heeft ook de ziekenhuischef zitting. Dat “roept vragen op over de onafhankelijkheid van de besluitvormingsprocedure”.
Niet principieel tegen samenwerking
Tot slot hekelt de raad opnieuw de onduidelijkheid over de positie van de medezeggenschap. De FHML-raad wordt in de voorstellen niet eens genoemd, schrijft men, en de inspraak van studenten, wetenschappelijk en ondersteunend personeel “is onvoldoende geborgd”.
Net als andere medezeggenschaporganen in ziekenhuis en universiteit is ook de FHML-raad niet principieel tegen nauwe samenwerking tussen universiteit en ziekenhuis of faculteit en ziekenhuis. Integendeel, heet het, de raad ziet het belang daarvan “voor onderzoek, onderwijs en patiëntenzorg”; zelfs bestuurlijke integratie van universiteit en ziekenhuis wordt niet uitgesloten, alleen dus niet in deze vorm.
Achter gesloten deuren
Rest nog de vraag waarom de democratisch gekozen raad zijn oordeel achter gesloten deuren velde. Publiek noch pers was welkom, en ook het faculteitsbestuur niet. Met gevoelens van onveiligheid had dat niets te maken, bezweren verschillende raadsleden – personeel en studenten – desgevraagd: men wilde in vrijheid en rust tot een gezamenlijk standpunt komen. Dat ging kennelijk niet samen met openbaarheid, toch een democratisch basisprincipe. Mochten de kiezers dan geen zicht hebben op wat hun vertegenwoordigers inbrachten?
Volgens raadsvoorzitter Iwan de Jong moet er niet te veel achter gezocht worden. “We hadden oorspronkelijk buiten de raadsvergadering om samen willen gaan zitten, maar dat was moeilijk te plannen. Omdat we in deze raadsvergadering een dunne agenda hadden, kwam het goed uit. Daarbij is deze brief de communicatie naar onze achterban.”