“Als je God niet voelt, wil dat niet zeggen dat Hij er niet meer is”

“Als je God niet voelt, wil dat niet zeggen dat Hij er niet meer is”

Observant special 2023: UCM-studente Lucía Orozco Arbolí over haar geloof

07-12-2023 · Interview

Je komt uit Spanje, bent 17, spreekt geen Nederlands en zit in je eentje op een kamer in Maastricht. “Toch was ik gelukkig”, zegt de Spaanse Lucía Orozco Arbolí. In haar eerste jaar in Nederland vond ze houvast in haar katholieke geloof. En in 2023 is dat niet anders: “Het is een essentieel deel van wie ik ben.”

Of we haar alsjeblieft niet willen portretteren als een soort voorbeeldige katholiek. “Want dat ben ik niet”, benadrukt Lucía Orozco Arbolí (19) verschillende keren tijdens het gesprek. Wel is ze bewust met haar geloof bezig, ze bidt, leest erover, gaat naar de kerk. “Al is het dan niet iedere zondag”, voegt ze toe. “Niet dat ik niet wil, maar soms komt mijn studie ertussen of is het leven een beetje rommelig.” Gelovig zijn maakt je niet automatisch beter dan een ander, lijkt de Spaanse studente van het University College Maastricht maar te willen zeggen. In haar eigen leven maakt het echter wel een groot verschil.

Het decor

Ze komt uit een katholiek nest: haar moeders kant van de familie praktiserend, die van haar vader niet, “maar omdat ze Spaans zijn, hebben ook zij katholieke wortels”. Zondagse kerkgang, een oom die priester is, godsdienstlessen op door zusters gerunde scholen: “Het decor waarin ik opgroeide, was katholiek.” Geloven sprak als kind dan ook vanzelf: “Ik had een heel onschuldig kindergeloof.” Daarna kwam de puberteit. “Ik ging door een moeilijke periode waarin ik aan alles ging twijfelen. Ik werd onverschillig. Ik kwam vanwege mijn moeder nog weleens in de kerk, maar dacht dan: ‘Dit doet me niets, waarom ben ik hier?’”

Toch zitten we, maar een paar jaar later, tegenover een bewust gelovige jonge vrouw. De ommekeer kwam tijdens een katholiek zomerkamp in Frankrijk in 2021. Eigenlijk ging ze om de taal te leren, biecht ze lachend op, maar ze nam onverwacht nog iets anders mee naar huis: een heel nieuwe kijk op God en geloof. Ze ontmoette er mensen die “heel gewoon” over hun geloof spraken, het duidelijk “koesterden en eraan werkten. Het was niet de eerste keer dat ik dat zag, maar het raakte me. Het katholicisme zit in de Spaanse cultuur ingebakken, maar dat zie je niet altijd terug in het doen en laten van mensen. Terwijl het geloof niet alleen voor op zondag is, maar iets heel persoonlijks, een manier van leven.”

“Ik zat daar, in de bergen, zonder telefoon en als enige niet-Frans. Toch was ik helemaal niet bang, maar juist vredig. Ik besefte dat die kracht niet uit mezelf kwam, dat er iemand bij me was. Zo heb ik mijn band met God hervonden, ik heb dat daarna nooit meer zo sterk gevoeld, maar het heeft me wel zekerheid gegeven.”

Sprong in het diepe

Terug thuis pakte ze haar geloofsleven weer op, waarna in 2022 nog een sprong in het diepe volgde: Orozco Arbolí verhuisde naar Maastricht. “Ik was 17, kende stad noch taal en zat hier in mijn eentje. Gelukkig had ik toegang tot een kapel. Daar ontdekte ik dat God je een ongelooflijke vrede kan schenken waarmee je moeilijke tijden het hoofd kunt bieden. Dat was echt een geschenk ja, ik weet niet hoe ik anders door dat eerste jaar heen was gekomen. Ik was gelukkig.” Dat wil niet zeggen dat haar geloof een garantie is voor een fijn gevoel of een gemakkelijk leven. “Er zijn periodes waarin ik me van God verwijderd voel – deze zomer heb ik nog zo’n kleine crisis meegemaakt. Zulke dips zijn normaal, maar ook frustrerend. Het was een opluchting toen een priester me onlangs zei: als je God niet voelt, wil dat niet zeggen dat Hij er niet meer is.”

Moeilijk vindt ze dat haar geloof – “een essentieel deel van wie ik ben” – soms lastig te begrijpen is voor niet-gelovige vrienden en familieleden. “Mijn geloof is het kostbaarste dat ik bezit. Het doet pijn dat mensen van wie ik veel hou dat niet hebben. Ik zou willen dat zij troost zouden kunnen vinden in God en zouden weten dat Hij bestaat en ook van hen houdt.” 

Theater

Ze snapt dat er veel is dat mensen van geloof en kerk kan doen wegdrijven. “De kerk bestaat inderdaad uit worstelende en gebrekkige mensen die fouten maken. Ik wil juist blijven omdat het geen raar theater vol heiligen is, maar een gemeenschap die ondanks die fouten de waarheid wil volgen die God is. Ik heb die anderen nodig om katholiek te zijn.”

Discussiëren over haar geloof doet ze niet. “Het is geen levensfilosofie of politieke ideologie. Ik vind dat ik moet laten zien wat het betekent om God in je leven te hebben. Ik probeer – met de nadruk op probeer! – dat te doen door iedereen te behandelen zoals Jezus dat zou doen: met oprechte zorg.”

2023: een jaar als geen ander

Nog even, en 2023 is voorbij. Iedereen zal speciale momenten hebben beleefd, maar voor sommige medewerkers en studenten was dit wel een heel bijzonder jaar. Observant vroeg zes UM’ers naar hun hoogte- en dieptepunten: student en zangeres Emmy Ackermans, hoogleraar Piet Eichholtz, Turkse vluchteling-onderzoeker Murat, fiscalist/docent en schrijver Frank Nellen, student Lucía Orozco Arbolí en emeritus hoogleraar Nanne de Vries.

Foto: Ellen Oosterhof

Categoriëen: nieuws_boven, Mensen
Tags: special2023,Lucía Orozco Arbolí,geloof,studenten

Voeg reactie toe

Klik hier voor onze privacyregels

Vanaf januari 2022 plaatst Observant alleen nog reacties van mensen wier naam bekend is bij de redactie.